|
در دامغان کنونی دو روستا با نام
حاجی آباد در دو طرف شهر می باشد ، یکی حاجی آباد
رضوه در سمت غربی و دیگری حاجی آباد بستجان در سمت
شرقی شهر که در امتداد شاهراه به طرف خراسان است.
به نظر می آید که راجع به دهکده
حاجی آباد توضیح بیشتری باید داده شود:
نام حاجی آباد از اسامی است که
بعد از غلبه اعراب و گسترش اسلام معمول شده و محل
فوت دارا با این دهکده موجود تطبیق گردیده و آنچه
از آثار می توان استفاده کرد ، این است که به
فاصله قریب دو کیلومتر در سمت جنوب شرقی حاجی آباد
خرابه هایی است که آن خرابه ها را «بستجان» می
نامند و سهم آبی هم از مقسم آب چشمه علی ، که آن
مقسم را «بجن» (Bajan)
«آب بخشان» می نامند ، برای حاجی آباد منظور است.
این دهکده به نام حاجی آباد پس از خرابی بستجان
احداث و به حاجی آباد موسوم گردیده است. از نام
بستجان استفاده می شود که از دهکده های قدیمی است
، زیرا در دامغان چند دهکده هست که نام آنها مختوم
به «الف» و «نون» است و خرابه هایی دارد که حاکی
از قدمت آنها می باشد ، مانند: مایان ، وامرزان ،
ورکیان ، خورزان ، شاهان و بستجان در مسیر شاهراه
از دامغان به شاهرود و بسطام و بالاخره خراسان و
جاده شوسه کنونی هم از نزدیک خرابه های بستجان می
گذرد و دار (داریوش) و بقایای لشکر او از همین
شاهراه قدیم به طرف خراسان (پارت) می رفته اند و
راه دیگری با توجه به وضع طبیعی و اوضاع و احوال
محل وجود نداشته است. |