| |
|
بازیافته های حصار
III و گزارش
های باستان شناسی نشان می دهد که حصار
III ضخیم ترین
لایه های این تپه باستانی به شمار می رود
و نسبت به لایه های قبلی ، افراد بیشتری
در این دوره زندگی می کرده اند. ضخیم ترین
لایه ، مربوط به حصار
IIIB و غنی ترین آن ها
IIIC به سبب
دارا بودن اشیای اهدایی فراوان است.
مشخصات معماری حصار
III با وجود تفاوت تمدن های
گوناگون به قرار زیر است: |
|
|
| |
|
1 ـ در حصار
III اجاق
دیواری مربع مستطیل شکل زیاد دیده می شود
که برخلاف جهت اصلی است. |
|
|
| |
|
2 ـ ورودی ها بسیار کوچک
اند ، به طوری که انسان به صورت خزیده می
تواند از آن عبور کند. با آن که این نوع
ورودی در حصار II
کمتر به چشم می خورد ، در حصار
III رایج می
شود. |
|
|
| |
|
3 ـ در حصار
III سنگ های پا
دری یا پاشنه گردان در محل ورودی ها قرار
دارند. |
|
|
| |
|
4 ـ مواد ساختمانی این
دوره از خشت های مکعب مستطیل شکل ترکیب
شده و به ندرت چینه ای است. |
|
|
| |
|
5 ـ در معماری حصار
IIIB صرفاً طرح
های تزیینی ساختمانی نظیر چند ردیف طاقچه
هلالی یا فرورفتگی هایی شبیه شکل زن دیده
می شود. |
|
|
| |
|
6 ـ در بلندترین نقطه تپه
یک ساختمان قلعه مانند متعلق به حصار
IIIB وجود
دارد. در چند نقطه حصار
III متوجه شدیم
که بخش اعظم بقایای ساختمانی بر اثر آتش
به کلی ویران شده و بر اثر این آتش سوزی ،
حصار IIIB رنگ
قرمز به خود گرفته است. ساختمان های سوخته
شده این زمان از زیر خاک بیرون آورده شد.
ولی واضح ترین علامت این فاجعه ، که به
نظر می رسد بیشتر شهر حصار
IIIB را خراب
کرده باشد، در ساختمان سوخته شده دشت
شمالی پیدا شد. |
|
|
| |
|
با آن که اشمیت معتقد است
امکان دارد مردم حصار
IIIC به این ناحیه تجاوز کرده
باشند؛ بخش بالایی ، بقایای سوخته شده با
گروه ها و بقایای ساختمانی ، ظروف سنگ
مرمر زیبا ، که مشخصه آخرین دوره است ،
یافتیم وجود پیکان هایی با سنگ چخماق در
اطراف ساختمان سوخته و پیدا شدن این نوع
پیکان ها از نوع طبقه حصار
IIIC است و
باید با یقین گفت که متجاوزان همان مردم
حصار IIIC بوده
اند. |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
منبع :
کتاب «باستان شناسی و تاریخ هزاره های
تاریک تاریخ دامغان» |
|
|
| |
|
تالیف :
ناصر افشارفر |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
بازگشت |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
