|
|
این مدرسه در محله قیصریه
، زیر گنبد خشتی بزرگ و مقابل درب شمالی
مسجد جامع می باشد. درب ورودی مدرسه در
ایوان دارای دو سکو در طرفین می باشد که
کتیبه ای گچبری در کمر ایوان به خط ثلث
دارد که قسمتی از آیة الکرسی ، از «و هو
العلی العظیم. لا اکراه فی الدین قد تبین
الرشد من الغی فمن یکفر بالطاغوت و یؤمن
بالله» باقی است.و در بالا و پایین آن ،
این اشعار به چشم می خورد:
گفت تسبیح به خاک افکن و زنّار ببند
سنگ بر شیشه تقوی زن و پیمانه بنوش |
|
|
|
|
تو به یک
سو بنه و ساغر مستانه طلب
خرقه بیرون بکن و کسوت رندانه بپوش |
|
|
|
|
بعد از
آن پیش من آ تا به تو گویم رمزی
راهبر گردی اگر بر سخنم داری گوش |
|
|
| |
|
زود دیوانه و سرمست دویدم سویش
به مقامی برسیدم که نه دین ماند و نه هوش |
|
|
| |
|
محو گشت از ورق کون و مکان نقش وجود
نه پری ماند و نه آدم ، نه طیور و نه وحوش |
|
|
| |
|
دیدم از
دور گروهی همه افتاده و مست
از تف باده شوق آمده در جوش و خروش |
|
|
| |
|
اول و آخر این کتیبه که در
سمت راست و چپ و جبهه ایوان بوده ، از بین
رفته است. هشتی وسیع مستطیلی به حیاط
مدرسه منتهی می شود. روبروی آن ، در ظلع
شمالی ایوان بزرگی که قریب پانزده متر
بلندی و هشت متر عرض دارد و کلاس درس نیز
بوده است ، و در تمام ضلع شرقی و غربی و
طرفین کلاس مزبور اطاق های ایوان دار برای
سکونت طلاب بوده و حوض بزرگی در وسط محوطه
است. این مدرسه را حاج فتحعلی بیگ قاجار
در سال 1118 قمری (حدود 311 سال پیش) در
زمان سلطنت شاه سلطان حسین صفوی ساخته و
موقوفاتی هم مقرر داشته است. در حال حاضر
مدرسه مذکور در اختیار طلاب حوزه علمیه می
باشد. |
|
|
| |
|
منبع:
کتاب سیمای استان سمنان ـ جلد اول |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
بازگشت |
|
|