جلوه هایی از گرامیداشت حماسه ماندگار عاشورا در دامغان قدیم

کانون جوانان تاريخانه مقدم بازديدکنندگان عزيز را گرامی ميدارد

دانشی که در جهان است را تنها در جهان میتوان يافت نه در کنج اتاق

:: جلوه هایی از گرامیداشت حماسه ماندگار عاشورا در دامغان قدیم

		در دامغان علاوه بر تکیه دباغان و تکیه حضرت ابوالفضل (ع) چهار تکیه دیگر در محله خوریا ، محله امام ، درقلعه و امامزاده عبدالعالی (ع) و عبدالمعالی (ع) (معصوم زاده) هست که در آنها هم در ایام عاشورا تعزیه داری می شود. ساختمان آنها دو طبقه است که در طبقه اول به اصطلاح ، طاق نماها و اطاقهایی در طبقه دوم فقط طاقنما است و به تمامی دیوارها پارچه سیاه و کتیبه هایی که به آنها اشعار محتشم کاشانی نقش شده آویزان می کنند ، البته اشعاری که در رثاء حضرت امام حسین (ع) است و معروف به چهارده بند محتشم و در نهایت روانی و خوبی است. در اول شب ها مردها دایره وار با دست چپ کمر یکدیگر را می گیرند و پای خود را به طرز خاصی برمی دارند و می گذارند و دور می گردند و با دست راست به سینه خود می زنند و حسین ، حسین می گویند و اغلب یک نفر در وسط این دایره مرثیه و نوحه با آهنگ خاص متناسب با وزن اشعار می خواند وسینه زنها به همان آهنگ می گردند. سر هر بندی از اشعار نوحه یک مصرع یا دو مصرع را بازگو «پس خوانی» می کنند. نوع دیگر سینه زنی و زنجیر زنی است که عده ای پیراهن سیاه به تن و دسته ای زنجیر به دست از بالای شانه به کتف خود می زنند ، اینها هم نوحه خوان دارند و به آهنگ آن به سینه و کتف می زنند و به فواصلی یک یا دو مصرع را بازگو می کنند. در مواقع حرکت و رفتن از جایی به جایی دو صف رو به رو یکدیگر با همین حل می روند و به همراه خود بیرقهای مثلث و مربعی که روی آنها نقش یکی از شهدای کربلا ، غالباً حضرت عباس (ع) و در حاشیه اشعاری از مراثی محتشم کاشانی نوشته شده و پارچه آنها سیاه است به همراه دارند. مراسم طوق بندان :
		از پنجم محرم هر تکیه روزی رقعه دعوتی برای اشخاص می فرستاد و به عنوان شرکت در مراسم طوق بندان دعوت به عمل می آورد. در ساعت مقرر دعوت شدگان و غیر آنها می آمدند. در آن زمان به همه شربت و چای می دهند در ضمن اشعار مذهبی خوانده می شود و موقعی که قطعات طوق را که در مجموعه هاست و روی آنها پوشیده است با عده ای سینه زن و نوحه خوان داخل تکیه می کنند تمامی حضار از جای برخاسته و می ایستند. عده ای مشغول متصل کردن قطعات طوق به هم می شوند و چوب آنها را هم به محل خود می گذارند ولی از جا بلند نمی کنند. یک نفر از علما یا سادات دعای خواجه نصیر ، آن قسمت که مربوط به حضرت امام زمان (عج) است می خواند دعا می کند و در خاتمه طوقها را با صدای «یا حسین» بلند می کنند و پس از آن مردم می نشینند. دسته های مختلف عزاداری در روز 11 محرم :
		1 ـ طبل و شیپور و سنج
		2 ـ دسته های سینه زن و احیاناً زنجیر زن هر روستا علیحده دو ردیف پشت سر هم که اسم هر ده روی بیرقی جلو آنها نقش شده و در وسط دو ردیف سینه زن هر روستا یک نفر نوحه می خواند و سینه زنها به همان آهنگ سینه می زنند و در عین حال حرکت می کنند.
		3 ـ دسته های تکیه های شهر به همین ترتیب.
		4 ـ علامات ، بیرقها ، طوقها ، سله ها.
		5 ـ نخل که عده زیادی تبرکاً آن را حمل می کنند و جلو نخل ، علما ، سادات ، ریش سفیدان ، محترمین سینه زنان و حسین ، حسین گویان با تأنی و پا به پای دسته ها و سینه زنها می آیند.



		بازگشت