| |
|
:: برگزاری مراسم عزاداری ایام محرم در
روستای زرگر آباد دامغان |
|
|
| |
|
اجرای مراسم و آئین های عزاداری
خامس آل عبا و 72 تن از یاران با
وفایش از دیر باز در سرزمین ما رواج داشته است اما
آغاز حکومت صفوی نقطه عطفی در برگزاری این رسم می
تواند باشد چه آن که با توجه به آرامش نسبی مملکت
در تمام شهرها و روستاهای میهن ما هر کس و هر
قبیله و طایفه ای سعی در هر چه بهتربرگزار
شدن این مهم داشته است که شهرستان دامغان و روستاهای
آن نیز از این قاعده پیروی و در هر محله و روستا
آئین های باشکوهی برگزار می شده که از شب اول ماه
محرم شروع و با شهادت حضرت امام حسین(ع) و یارانش در
ظهر عاشورا ختم می شده است که معروف به قتل شکستن
بوده است که در میدانگاهی وسیع جمع می شده اند و
با ریختن خاک بر سر و سینه زنان عزاداری را به اوج
خود می رسانده اند و نیز عده ای نذر و نیاز می
کرده اند که اگر مشرف به زیارت عتبات عالیات و
خصوصاً کربلای معلی و زیارت مزار پاک اباعبدالله
(ع) و
حضرت عباس (ع) و شهدای دیگر شوند از آن محل ضمن
آوردن سوغاتی های مرسوم با خود نشان و عَلَمی نیز
می آورده اند که تقریباً شبیه به شمشیر افراشته
بوده که بر سر چوب بلندی کرده و
با دستمال های
رنگین قرمز و سبز و سیاه تزئین می کردند و متولی و
صاحب آن در موقع بستن آن ، عزاداران حسینی را دعوت
نموده و
ضمن دادن اطعام با نوحه خوانی و روضه خوانی و شیون
و زاری آن را می بستند که این رسم هم اکنون در
تمام قلعه های قدیمی و روستاهای دامغان باشکوه هر
چه تمامتر برگزار می شود که از آن جمله می توان به
روستای زرگر آباد دامغان اشاره نمود که در بعداز
ظهر روز ششم محرم پس از صرف ناهار در حسینیه روستا
عزاداران حسینی از محل حسینیه حرکت و به منازل
بانیان و صاحبان این نشان ها که در اصطلاح محلی و
عام به آن «طوق» و «عَلَم» می گویند
رفته و این طوق را
که در داخل سینی ها و مجمعه های بزرگ گذاشته اند
روی سرگذاشته و در عقب دسته های سینه زن از تمام
کوچه های روستا عبور کرده و در داخل حسینیه هر
طایفه و فامیل طوق های متعلق به خود را بسته و پس
از تکمیل کردن آن بر روی دست بلند کرده و بصورت
عمودی آن را حرکت داده و با دسته های سینه زن
طیّ مسیر
می کنند ضمن اینکه در طول برگزاری این مراسم باشکوه
عزاداران حسینی و زنان و کودکان و میهمانان با
شربت و شیرینی و اسپند دود کردن پذیرایی می شوند و
با توجه به اینکه
این طوق ها بسیار سنگین بوده و حرکت دادن آن را
باید به کسانی سپرد که تجربه و قدرت بدنی خوبی
داشته باشند ، اگر خدای نکرده کسی آنها را به زمین
انداخته و یا صدمه ای به آنها برسد مرسوم است که
عامل آن حتماً گوسفندی را قربانی و گوشت آن را بین
عزاداران تقسیم نماید. |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
گردآورنده: مسعود باقرنژاد (عضو کانون
جوانان تاریخانه) |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
بازگشت |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
سفارش تبليغات: |
|
5249400-0232 |
|
|
> لينکهای مربوط به
اين صفحه |
|
|
|
|
