دانشی که در جهان است را
تنها در جهان میتوان يافت نه در کنج اتاق
::معرفی بنایی
به نام "نیک زن" در روستای حسن آباد
دامغان
در شرق
روستاي حسن آباد بنائي مورد توجه مردم است
که متعلق به زني مي باشد که از تاريخ دقيق
ولادت و رحلت او اطلاعي در دست نمي باشد و
يک نقل تاريخي است که سند معتبري ندارد و
آن چنين است که وقتي عده اي از شيعيان در
بند دشمنان اسير آمدند و به شهادت رسيدند
سر از بدنشان جدا کردند که بدنهاي
مبارکشان در مقبره هفت تن ، حد فاصل
دامغان و حسن آباد، مدفون است. اين زن به
يکي از آنان پناه داد، ودر اين مکان فوت
نمود.
استاد
حسين معلم دامغاني در مقدمه کتاب اعلام
دامغان تاليف مرحوم سيد طاهر شاهچراغي در
مورد نيک زن چنين نگاشته است:
"در حد
شرقي روستا در کنار گورستاني بازمانده از
روزگاري نا مشخص که نه از روي اتفاق،اينجا
نيز آنرا از آن گبران مي دانند ، بنائي
است مورد احترام از خشت خام ، در درون چند
ضلعي و از بيرون مدور با دهليزي پوشيده و
کوتاه گشوده به سوي مغرب و گنبدي خشتي نه
چندان رفيع و تختي بلند درست در مقابل در.
مردم اين بناء را متعلق به زني نيک سيرت
مي دانند و اين حکايت را براي آن مي گويند
که چون مرداني درستکار اسير بدکرداران
شدند واز چنگ آنان گريختند ، اين نيک زن
آنان را پناه داد. اين است علتي که براي
احترام بنا مي آورند و آن را تميز و رفت و
روب شده نگاه مي دارند".
لازم به
ذکر که در سالهاي اخير اين بنا مرمت شده و
طبق آئيني ديرين در شام غريبان شهادت امام
حسين (ع) خادمين بنا ميزبان عزاداران است.
"در حد
شرقي روستا در کنار گورستاني بازمانده از
روزگاري نا مشخص که نه از روي اتفاق،اينجا
نيز آنرا از آن گبران مي دانند ، بنائي
است مورد احترام از خشت خام ، در درون چند
ضلعي و از بيرون مدور با دهليزي پوشيده و
کوتاه گشوده به سوي مغرب و گنبدي خشتي نه
چندان رفيع و تختي بلند درست در مقابل در.
مردم اين بناء را متعلق به زني نيک سيرت
مي دانند و اين حکايت را براي آن مي گويند
که چون مرداني درستکار اسير بدکرداران
شدند واز چنگ آنان گريختند ، اين نيک زن
آنان را پناه داد. اين است علتي که براي
احترام بنا مي آورند و آن را تميز و رفت و
روب شده نگاه مي دارند".