|
|
روستای دروار در انتهای
غربی شهرستان دامغان و در فاصله 45
کیلومتری شهرستان دامغان قرار گرفته است.
جمعیت ثابت روستا حدوداً 1200 نفر و در
فصل تابستان تا 2 برابر افزایش می یابد.
نشانه های باستانی حاکی از دیرینگی این
روستا است. معبد چهل دختر ، گورستان
زرتشتی رمه (زرتشتی رومه) و حمام قدیمی آن
و کانال زیرزمینی دریان که آب شهر
صددروازه را تامین می کرده نشانه های
بازمانده از تمدن قبل از اسلام در دروار
است. روستای دروار در زمان اشکانیان به
عنوان دروازه خزر و شکارگاه فرمانروایان
اشکانی مستقر در صددروازه یا هکاتم پلیس
بوده است. |
|
|
|
|
وجود بقایای قلعه های
اسماعیلی در منطقه گیو و دیواره های سنگی
ستبر در ارتفاعات حوالی روستا و قلعه های
متعدد دیگر حکایت از رونق روستا بعد از
اسلام است ، تنگه گیو ، شمشیر بر (منسوب
به رستم یا به زعم برخی امام علی (ع) ) ،
چاه دیو و... بازمانده تفکر اساطیری کهن
در این روستا است. در دوره آزار و تبعید
علویان ، منطقه پناهگاهی برای آنان بوده
است. مزار آنان اکنون در منطقه به
امامزاده شناخته می شوند. |
|
|
|
|
آب و هوای روستا معتدل و
کوهستانی است که باعث سرسبزی و طراوت
دشتها و ارتفاعات حوالی شده است و تنوع
زیست محیطی ناشی از آن بسیار زیباست. وجود
یوزپلنگ آسیایی در این منطقه و شکارگاههای
وزرم (Vezerm)
و کوشک (Kowshk)
و آرسک (Aresk)
در کوهپایه های نیمه جنگلی سرسبز شمالی
انواع حیوانات منطقه کوهستانی را در خود
جای داده است. چشمه آب قل قل و انگورستان
که آب کشاورزی را تامین می کند آرام بخش
روح مسافران و اهالی در تابستان است. خانه
های محکم روستا نشان از معماری اصیل رایج
روستا در گذشته های دور و نزدیک است.
|
|
|
|
|
دالان سبز که تا روستاهای
هم جوار ادامه دارد با موسیقی جاری آب و
درختان چنار بسیار کهنسال نشان از توجه
بیش از حد اهالی به فضای سبز بوده است.
آسیابهای بادی و آبی متعدد ، تنوع نان های
محلی و صنایع دستی ظریف و زیبای روستا
برای ساکنان آن مایه مباهات و برای هر
بیننده جالب و برای مسافران بهترین ره
آورد سفر است. غار گیو تنگه ، معدنهای
کهنسال ، آب چک (Chekow)
معادن قدیمی و فرآوری سرب و زغال سنگ از
دیدنیهای طبیعی روستا است. |
|
|
|
|
متن:
علیرضا حاجیان |
|
|
| |
|
با تشکر
از اداره میراث فرهنگی ، گردشگری و صنایع
دستی شهرستان دامغان |
|
|
| |
|
بازگشت |
|
|
