:: گزارشی از تاریخ نگاری و مردم شناسی روستای عبدیاء دامغان

روستای عبدیاء در 11 کیلومتری جنوب دامغان و در مسیر جاده دامغان  اصفهان واقع شده است. این روستا با داشتن بیش از 20 خانوار در کنار روستای محمد آباد و بعد از روستای ورکیان قرار دارد. زمین های کشاورزی روستا درست در مجاورت دشت کویر واقع شده است. تقریباً اکثر منازل اهالی فعلی ساکن در روستا در همان ابتدای ورودی ده متمرکز بوده و زمین ها و باغات در اطراف پراکنده می باشند. از محصولات کشاورزی و باغی آن می توان به گندم ، جو و پسته اشاره نمود. کشاورزان با حفر چاه های عمیق و نیمه عمیق و در برخی از ماه های سال از آب های جمع شده در پشت سد عبدیاء برای آبیاری مزارع و باغات استفاده می نمایند. ارتفاع متوسط روستا از سطح دریا 1080 متر و روستا در طول جغرافیایی 54 درجه و 23 دقیقه و عرض 36 درجه و 4 دقیقه قرار دارد.

برخی از اهالی ، قدمت این روستا را به کیانیان نسبت داده اند و درخصوص وجه تسمیه آن اینگونه بیان می کنند که در زمان کیانیان برخی از بزرگان و ثروتمندان این خاندان جهت شکار و تفریح به این مناطق سفر می کردند. بزرگان کیانی همگی در روستای "ورکیان" و غلامان و بندگانشان در مکان فعلی روستا که به اسم "عبدکیان" معروف بوده است ، اقامت می گزیدند که این نام با گذشت زمان به عبدیاء تغییر یافته است. نقل دیگری که در بین اهالی پیرامون وجه تسمیه روستای عبدیاء وجود دارد این گونه می باشد که آنان نام اصلی این روستا را "عودیان" عنوان نموده که هنوز یک طایفه ای با همین نام در سمنان ساکن هستند و آنها را احتمالاً از اهالی این روستا می دانند.

اهالی این روستای کوچک با توجه به همسایگی با کویر مردمانی سخت کوش و با همت هستند و از حداکثر توان خود برای غلبه بر مشکلات کویر استفاده می کنند و هر ساله بخشی از زمین های بایر را به زیر کشت محصولات کشاورزی می برند. اهالی عبدیاء مردمی بسیار مذهبی هستند که این گرایش های مذهبی را از گذشته های دور تاکنون حفظ نموده اند. به گفته برخی از ریش سفیدان روستا در زمان رژیم طاغوت ، هر کسی از اهالی یا اشخاص دیگر که به استخدام دولت درمی آمد او را تحریم می کردند و به خانه اش نمی رفتند و پولی را که از این راه کسب می کرد حرام دانسته و از ارتباط مالی با وی پرهیز داشتند. در گذشته مردان روستای "عبدیا" ، "عبا" بر تن می کردند و هنوز هم بزرگان و پیران بر این سنت پایبند می باشند. همچنین چند نفر از اهالی همین روستا در حوزه علمیه قم شاگرد اساتید برجسته ای بوده اند و تاکنون نیز در لباس مقدس روحانیت به تحصیل و تدریس مشغولند.

تپه غارغاری: این تپه کوچک در جنوب غربی روستا و در خارج از زمین های کشاورزی عبدیاء قرار دارد و اهمیت این تپه از آن جهت می باشد که اطرافش را خاک رس فرا گرفته ولی بر روی تپه چند تخته سنگ که از ساروج درست شده اند و بسیار بزرگ و قطور می باشند به چشم می خورد و درست در زیر این تخته سنگ ها تپه ای از خاک رس موجود است. و به نظر می رسد شاید پی و پایه یک بنا بوده و چون در داخل این تپه و در بین تخته سنگ ها حفره های کوچکی به شکل غار توسط باران و همچنین افرادی که به امید یافتن گنج آن را حفاری نمودند ، به وجود آمده است به تپه غارغاری مشهور می باشد. در قسمت شمالی و شمال غربی این تپه خاکریزی وجود دارد که توسط شن و ساروج احداث شده و مستحکم می باشد آرتفاع آن بین 1 تا 2.5 متر و شکل این دیواره نامنظم است و در بعضی از قسمت ها اثری از دیواره وجود ندارد و 5 تا 6 متر آن طرف تر دوباره امتداد یافته و طول آن در حدود 500 تا 800 متر است. برخی از اهالی روستا بر این اعتقادند که اینجا ممکن است ساحل دریا در گذشته های دور باشد البته این گمانه زنی احتیاج به تحقیق و کاوش بیشتری دارد.

منبع: انجمن پژوهش های تاریخی و گردشگری کانون جوانان تاریخانه شهرستان دامغان

بازگشت

دامغان

فرهنگ مهدويت

در محضر ولایت

مرکز اسناد تاريخی

دارالایتام امام سجاد

اماکن تاريخی

آلبوم عکس

اماکن مذهبی

 یاران شهر یار

گویش دامغانی

مشاهیر دامغانی

عضويت

مطبوعات

نشریه جوانه

نشریه نگاه

> لينکهای مربوط به اين صفحه