|
شریفیه روستایی کوچک زیبا و کویری واقع در
جنوب غربی شهرستان دامغان می باشد از نظر
آب و هوایی همچون دیگر روستاهای اطراف گرم
و خشک می باشد . این روستا از نظر محصولات
کشاورزی دارای باغات پسته است که بعلت کم
آبی خاک منطقه و صرفه اقتصادی محصول غالب
شریفیه و دیگر روستاهای اطراف است البته
در طول سال کاشت محصولات فصلی از جمله
گندم . خربزه و هندوانه نیز دیده می شود
از نظر جغرافیایی این روستا از شمال به
روستاهای کوشکو ، رومنان ، شوکت آباد ، و
از جنوب به امروان از شرق به مرحمت آباد و
از غرب به عبدل آباد و امیرآباد ختم می
شود. شریفیه از نظر تقسیمات شهرستان جزء
شهرستان دامغان ـ بخش امیرآباد و دهستان
قهاب رستاق می باشد.
یکی از نکات مهم در
مورد شریفیه گذر خط راه اهن از جوار این
روستا است که جذابیت خاصی به آن داده است
شریفیه دارای رشته کاریزهای (قنات) متعددی
می باشد که متاسفانه هم اکنون خشک شده اند
. از دیگر نکات مهم در مورد این روستا
وجود یک رودخانه فصلی در شمال شریفیه است
که در مواقعی از سال (اکثرا بهار)
سیلابهای کویری را به کوهپایه های جنوب
غربی هدایت می کند.
شریفیه دارای قناتی پرآب و
دشتی سرسبز با محصولاتی متنوع بود که
متاسفانه بر اثر گذشت زمان و کمبود آب و
خشکسالی تمام جذابیت های گذشته خود را از
دست داد مردم کم کم به شهر کوچ کردند و
خانه و زمین ها و باغات خود را رها کردند
و از آن جذابیت گذشته چیزی جزء چند خانوار
و یک چاه آب باقی نماند. روستای شریفیه
طبق آخرین سرشماری در سال 85 دارای 8
خانوار شامل 11 مرد و 13 زن بوده است که
21 نفر از آنان بالای شش سال سن داشته اند
و بیش از نیمی از آنان نیز باسواد می
باشند. مردم شریفیه مردمی زحمتکش با فرهنگ
با دین و ایمان می باشند و از همان مردم
فرزندانی باسواد و پاک و پرتلاش تحویل
جامعه گرده است. |
