:: گفتگوی وب سایت تاریخانه با شهاب الدین بنائیان ـ بخش اول

 اشاره: با گذشت پنج ـ شش سال از تأسیس وب سایت تاریخانه، نوبت مصاحبه به موسس این پایگاه رسید. شهاب الدین بنائیان متولد سال 1360 در تهران، دارای مدرک کارشناسی حقوق قضایی، میهمان این هفته بخش «از نگاهی دیگر» سایت ماست. در طول مصاحبه با نماینده مجلس جوانان کشور و مشاور فعلی استاندار سمنان در امور جوانان، نکات و مطالب جالبی مطرح شد که مطالعه آن خالی از لطف نیست. افزون بر 15 سال سابقه فعالیت ایشان در سطوح ملی ـ استانی و شهرستانی، ما را بر آن داشت تا با طرح سئوالاتی متفاوت، شاهد ارائه ی پاسخ هایی متفاوت از جانب وی باشیم. حسن قادری

وب سایت تاریخانه: برای نسل ما که در مدارس و دبیرستان ها به عنوان عضو انجمن اسلامی دانش آموزان فعالیت داشتیم. چهره شما، شناخته شده است. آنچه به یاد دارم، حضور جنابعالی در مسئولیت انجمن های اسلامی بود. لطفاً در این رابطه توضیح دهید.

بنائیان: بسم الله الرحمن الرحیم. با تشکر از جنابعالی و سایر دوستان، درخصوص سوابق فعالیت های اینجانب در دوران دانش آموزی، باید بگویم که اولین حضور من در این فعالیت ها، بر می گردد به سال دوم یا سوم دبستان. آن موقع، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان جزو فعال ترین مراکز فرهنگی دامغان بود و با حضور اشخاص فرهنگی و باسابقه ای همچون جناب آقای عبداللهی، زمینه ساز شکوفایی و پرورش استعدادهای کودکان و نوجوانان دامغانی بوده و هستند. نخستین فعالیت من، شرکت در برنامه های کانون بود. از این رو خود را مدیون این مجموعه می دانم. تقریباً اواخر پایه پنجم دبستان است که از طریق کلاس های موسسه آینده سازان با اتحادیه انجمن های اسلامی دانش آموزان آشنا شدم. تشکیلاتی که بیشترین تاثیر را بر ما داشت و اکثر مبانی فکری ما در آنجا شکل گرفت. انجمن های اسلامی دانش آموزی، در سال های ابتدای انقلاب اسلامی، مهم ترین پایگاه حمایت از امام و انقلاب در مدارس بود. لذا ما شاهد هستیم که مجموعه ای از نیروهای وفادار به امام در این تشکیلات فعالیت داشتند. از نخستین موسسان آن، می توانم به معلم شهید رمضانعلی حسنی و آقای دکتر سبحانی اشاره کنم. پس از گذراندن دوره های آموزشی در تابستان همان سال، با ورود به مقطع راهنمایی، مسئولیت بنده در انجمن اسلامی آغاز شد و بحمدالله تا پایان دوره دانش آموزی تداوم داشت.

وب سایت تاریخانه: کدام مدارس و دبیرستان ها؟

بنائیان: دوره راهنمایی؛ مسئول انجمن اسلامی مدرسه راهنمایی شهید رجایی. سال اول دبیرستان؛ مسئول انجمن اسلامی دبیرستان قدس، سال دوم دبیرستان؛ مسئول انجمن اسلامی دبیرستان لقمان، سال سوم دبیرستان؛ مسئول انجمن اسلامی دبیرستان حضرت اباالفضل (ع) و بالاخره مسئول انجمن اسلامی مرکز پیش دانشگاهی امام صادق (ع) بودم.

وب سایت تاریخانه: در شورای مرکزی اتحادیه انجمن های اسلامی دانش آموزان هم عضویت داشتید.

بنائیان: بله، از سال 1377 تا سال 1379 عضو دانش آموزی این شورا بودم. در دو سال پایانی فعالیت ام، مسئولیت واحد فرهنگی اتحادیه را که از مهم ترین بخش های مجموعه بود، بر عهده داشتم و در همان سال، به عنوان نماینده دانش آموزان اتحادیه انجمن های اسلامی استان سمنان در انتخابات شورای مرکزی اتحادیه انجمن های اسلامی دانش آموزان کشور، شرکت نمودم. در آن مقطع، حجت الاسلام محمد جواد حاج علی اکبری، نماینده مقام معظم رهبری در اتحادیه و آقای اسدی گرمارودی، سرپرست اتحادیه کشور بودند. سال گذشته که آقای حاج علی اکبری در سمت معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان ملی جوانان به استان سفر نمودند، ظهر همان روز به همراه مقامات استان و مسئولان اتحادیه در خدمت ایشان بودیم. آقای زارع زاده که مسئول اتحادیه دامغان هستند، نیز حضور داشتند. در آنجا پس از گذشت سال ها از آن مقطع، باز هم شاهد لطف و عنایت جناب آقای حاج علی اکبری و سایر بزرگواران نسبت به فعالیت های آن موقع انجمنهای اسلامی دانش آموزان دامغان و این حقیر بودیم.

وب سایت تاریخانه: برای ما از فعالیت هایتان در شوراهای دانش آموزی بگویید.

بنائیان: عملاً از سال 78 شوراهای دانش آموزی در برخی از مدارس کشور تشکیل یافت. یادم هست که همزمان با اولین سال تأسیس نهاد شوراها، دانش آموز دبیرستان حضرت اباالفضل (ع) بودم. تازه با نام شورا آشنا شدیم و این اولین تجربه ما بود که می توانستیم عضو یک شورای صنفی شویم و به نمایندگی از دانش آموزان در کنار مدیران و معلمان، تدبیرگر امور دبیرستان باشیم. اهمیت این اقدام ارزشمند در مشارکت دادن دانش آموزان و بروز استعدادهای آنان، فوق العاده است. آن سال، بنده به اصرار دوستان، کاندیدای شورا شدم و با یک رای واقعاً عجیبی به عضویت شورا درآمدیم. عجیب از این جهت که 5 نفر منتخب شورا بودند. بنده با حدود 200 رای، نفر اول شدم و نفر دوم، 20 تا 30 رای داشت و همین طور تا آخر. نکته ای که در این رای مستتر بود، ارتباط صمیمانه ای است که با دانش آموزان داشتیم. یعنی علی رغم اینکه در مدرسه فعال بودیم و نظرات عموم دانش آموزان درباره فعالان مدارس هم معلوم است، ولی از بچه ها فاصله نگرفتیم و همین باعث شد تا در طول همه این سال ها، روابطی مستحکم با مجموعه دانش آموزان برقرار نماییم. آن سال، اعضای محترم شورا بنده را به عنوان مسئول، انتخاب نمودند و فعالیت های ما در شورای دانش آموزی آغاز شد. سال بعد نیز در پیش دانشگاهی امام صادق همین روال اتفاق افتاد و باز هم بنده با اکثریت مطلق آراء، بدواً به عنوان عضو نخست شورا و بعداً مسئول شورا انتخاب شدم. حقیقتاً مدیران ما هم سعه صدر زیادی داشتند. من به خاطر دارم که یک وقتی در پیش دانشگاهی امام صادق (ع)، مدیر محترم مرکز اجازه داده بودند که مسئول شورای دانش آموزی در صبحگاه برای دانش آموزان صحبت کند. این هم برای ما و هم برای دانش آموزان، تجربه خیلی زیبا و به یادماندنی یی بود. تصور آن، امروز هم برای خیلی از دانش آموزان مشکل است. چرا که متأسفانه هنوز ظرفیت پذیرش این مطلب در مدارس زیاد نیست.

سایت تاریخانه: خاطره ای از آن روزها به یاد دارید؟

بنائیان: خاطره که الی ما شاءا... داریم. همه ی این دوران برای ما مشحون از خاطرات شیرین است. به عنوان مثال: یک روز به مناسبت ایام شهادت امیرمومنان حضرت علی (ع) در صبحگاه پیش دانشگاهی امام صادق (ع)، مقاله ای را می خواندم. در بخشی از قرائت متن، بغض گلویم را فشرد و قطرات اشک جاری شد. ناغافل نگاهی به صف انداختم و دیدم چند تا از بچه های دیگر هم دارند گریه می کنند. این یکی از خاطراتی است که هیچگاه آن را فراموش نمی کنم. یا فکر می کنم در سال 77 یا 78 بود که اردوی رؤسای منتخب شوراهای دانش آموزی کشور در اردوگاه میرزا کوچک خان رامسر برگزار می شد. من هم به اتفاق تعدادی از دوستان هم استانی و بعضاً همشهری در این برنامه شرکت داشتیم. الان بعد از 10 سال هنوز هم بعضی از آن دوستان همراه ما، این خاطره را یادآوری می کنند. معاون وقت وزیر آموزش و پرورش در اردو سخنرانی داشت و ما هم حضور داشتیم. نمایندگان استان ها (از هر استان یک نفر) در جمع مسئولان شوراهای کشور سخن می گفتند. از استان سمنان، بنده را به عنوان نماینده دانش آموزان انتخاب کردند. من رفتم که صحبت ام را شروع کنم، دیدم میکروفون رو به معاون وزیر و پشت به دانش آموزان است و لابد باید پشت به جمعیت صحبت کنم که نوعی بی احترامی به آنان بود، لذا پایه میکروفون را جابجا کردم و جوری ایستادم که پشت به مدعوین نباشم و بعد با توضیح دلیل این جابجایی سخنم را آغاز کردم. جدا از اینکه برای اولین بار در چنین جلساتی انتقاداتی را خطاب به معاون وزیر آموزش و پرورش بیان نمودم، بخش پایانی صحبتم را به ضرورت اتحاد و وحدت اقوام مختلف ایرانی اختصاص دادم که به دفعات مورد تشویق حضار قرار گرفت. پس از پایان سخنان بنده، عملاً تشویق های مکرر و حلقه زدن دانش آموزان در اطراف ما باعث شد تا جلسه از حالت معمول خارج شود و مسئولان، دیگر نتوانستند جلسه را ادامه دهند. دلیل این همه محبت و لطف بچه ها، چیزی جز گفتن حرف دل آنان نبود و بدین سان، معاون وقت وزیر تنها توانست بگوید: "من به وجود این دانش آموزان، افتخار می کنم" و این نه تنها افتخاری متعلق به من، بلکه افتخاری برای مجموعه دانش آموزان دامغانی بود. بعد از این جلسه و ارائه نظرات صریح و پیشنهاداتمان در نشست های دیگر، آقای شکوهی که آن زمان کارشناس مسئول شوراهای دانش آموزی کشور بود، از بنده برای مشورت و همکاری دعوت نمودند. چند باری هم در این راستا به ساختمان شماره 5 وزارت آموزش و پرورش رفتم و تا مدتی با آنان همکاری داشتم. اکنون هر از گاهی با دوست عزیزم جناب آقای سهیل رجبی که از مشاوران جوان در وزارت آموزش و پرورش هستند، درباره ی خاطرات مان از آن دوران، صحبت می کنیم و یاد آن روزها را زنده نگه می داریم.

سایت تاریخانه: در مقطی مشاور عالی سازمان دانش آموزی دامغان هم بودید.

بنائیان: بله در حدود سال های 81 و 82 مدتی به عنوان مشاور عالی سازمان دانش آموزی شهرستان دامغان، مشغول به فعالیت بودم. در این سال ها چند باری بواسطه تشریح طرح پرسش مهر از طرف سازمان دانش آموزی در دبیرستان ها سخنرانی کردم. از جمله حضور در دبیرستان نمونه محراب سابق، دبیرستان شاهد و دبیرستان خوارزمی را به یاد دارم.

سایت تاریخانه: فکر می کنم حالا وقت آن رسیده باشد تا سؤالی را از شما درباره ی چگونگی تأسیس کانون بپرسم. کانون جوانان تاریخانه چگونه تشکیل یافت؟

بنائیان: سال 78 بود که نماینده وقت سازمان ملی جوانان استان سمنان در جلسه شورای عمومی اتحادیه انجمن های اسلامی دانش آموزان دامغان شرکت نمود. در همان جلسه، ایشان پیشنهاد داد تا پیرامون تشکیل سازمانی غیردولتی، مطالعه و بررسی نماییم. ما هم چندی بعد به اتفاق دوستانمان به این نتیجه رسیدیم که با تشکیل ngo می توانیم در عرصه های گوناگون و بصورت مستقل، فعالیت نماییم. استقلال در تصمیم گیری و اجراء برای ما خیلی خیلی مهم بود. چرا که می خواستیم خودمان برای خودمان تصمیم بگیریم و احساس می کردیم که توانایی انجام این کار را داریم. تأسیس یک سازمان غیر دولتی در فضایی که حتی مسئولان با وظایف و جایگاه قانونی آن آشنایی نداشتند، کار آسانی نبود ولی به فضل خدا و پایمردی دوستان، توانستیم در مقابل مشکلات ایستادگی کنیم و امروز داریم به دهمین سالروز تشکیل کانون در مهر ماه 87 نزدیک می شویم. فعالیت این کانون از جلسات هفتگی دعای کمیل، شروع شد. تمام موسسان و مسئولان کانون هم از بچه های انجمن اسلامی بودند و همین سابقه کار تشکیلاتی به سازماندهی تشکل و تداوم کار کانون، کمک شایانی نمود.

سایت تاریخانه: کانون در طی این سال ها چه توفیقاتی داشته است؟

بنائیان: همین سایت تاریخانه از بزرگترین توفیقات کانون ماست. امروز هیچکس نمی تواند منکر تاثیر بسیار ارزنده سایت تاریخانه در ایجاد فضای رقابت سالم مابین وب سایت ها و وبلاگ های دامغانی باشد. کاری که ما در سایت تاریخانه انجام دادیم، هدایت غیر مستقیم فعالیتها به سمت اموری بود که هم برای شهرستان و هم برای مردم مفید باشد. لذا از نخستین روزهای راه اندازی سایت تاریخانه ـ سال 1382 ـ به عنوان اولین سایت اینترنتی دامغان، به موضوع معرفی آثار تاریخی و فرهنگ شهرمان، اهتمام نمودیم و از این بابت خرسندیم که اکنون پایگاه اطلاع رسانی تاریخانه به عنوان پر بیننده ترین سایت دامغانی مطرح می باشد. اصولاً کانون بواسطه عقبه ی فکری و برنامه ریزی دقیق در هر حوزه ای که وارد شده است، توانسته کارهای مفید و ماندگاری را سامان بخشد. مثلاً در سالهایی که با منابع طبیعی دامغان همکاری داشتیم، کانون جوانان تاریخانه تشکل نمونه منابع طبیعی استان سمنان شد و در سال های متوالی، جایگاه سازمان نمونه غیر دولتی جوانان استان سمنان را بدست آورد و همین تیر ماه سال جاری، لوح سپاسی با امضای استاندار سمنان به عنوان تقدیر از اقدامات کانون در امر مبارزه با مواد مخدر، تقدیم گشت. با همه مشکلات و کمبودها بویژه عدم حمایت مالی لازم از فعالیت ها، کانون همچنان با تکیه بر عنایات خداوندی و تلاش مخلصانه اعضای آن، در خدمت به جوانان عزیز دامغانی لحظه ای درنگ نکرده و بالغ بر 1000 فعالیتی که در طی دهه اخیر انجام پذیرفته، دلیلی بر این سخن است.

سایت تاریخانه: درباره ی مسئولیت های افتخاری تان پس از تصدی دبیری کانون، توضیح دهید.

بنائیان: در طی این سالها، همواره از طرف سازمان های مردم نهاد استان سمنان به عنوان عضو شورای هماهنگی سازمان های غیر دولتی جوانان استان سمنان برگزیده شدم و در دو دوره پیاپی با رای اکثریت سازمانهای غیر دولتی استان سمنان به سمت مدیر خانه سازمان های غیر دولتی سمنان و دبیر شورای هماهنگی سازمان های غیر دولتی استان انتخاب گشتم. به هر شکل این موفقیت ها به نحوه تعامل و همکاری با مجموعه ها نیز بر می گردد. همین موضوع در دامغان هم اتفاق افتاد، یعنی از بدو تأسیس هیأت نظارت بر تشکلهای مردم نهاد در دو دوره متوالی، اکثریت سازمان های غیر دولتی دامغان، بنده را به عنوان نماینده شان انتخاب کردند، که نشانگر تعامل بسیار خوب مجموعه های شهرستان با یکدیگر است. من هم تا آنجا که توان داشتم از حقوق این تشکل ها دفاع کردم و همواره پشتیبان فعالیت های قانونی و در چارچوب موازین اسلامی آنان بودم. موارد زیادی را به یاد دارم که در تعامل با مسئولان نسبت به حل مشکلات سازمانهای مردم نهاد تلاش کردیم و شاید مدیران آن مجموعه ها هم از کم و کیف قضایا بی خبر باشند. بحمدالله سعی کردیم تا در انجام وظایف مان کوتاهی نکنیم.

سایت تاریخانه: شما در مقطعی عضو مؤسس خانه سازمان های غیر دولتی ایران هم بودید.

بنائیان: بله، در سالی که تدوین اساسنامه سازمانهای غیر دولتی بر عهده وزارت کشور گذاشته شد، از طرف معاونت اسبق امور اجتماعی و شوراهای وزارت کشور از اینجانب به عنوان مدیر خانه سازمان های غیر دولتی استان سمنان جهت شرکت در این نشست دعوت به عمل آمد. جلسه در محل سالن اجتماعات وزارت کشور برگزار می شد و معاون وقت وزیر کشور، مدیریت جلسه را بر عهده داشت. بنده آن روز اصلاح یا حذف حدود 12 ماده از این اساسنامه ای را که بعداً (سال 1384) توسط هیئت محترم وزیران به تصویب رسید و اکنون در دست اجراست، پیشنهاد دادم و مصوب شد.

سایت تاریخانه: نام شما در سال 1382 به عنوان عضو موسس مجمع ملی جوانان ایران اسلامی یا به عبارتی پارلمان جوانان کشور مطرح است. چگونه به مجلس جوانان راه یافتید؟

بنائیان: در آن سال، بنده به اتفاق یکی دیگر از دوستان هم استانی به نمایندگی از شورای هماهنگی سازمان های غیر دولتی استان سمنان، در نخستین اجلاسیه موسسان مجمع ملی جوانان کشورمان که با حضور آقای خاتمی رئیس جمهور وقت برگزار شد، شرکت کردیم. این جلسه در صحن فعلی مجلس شورای اسلامی تشکیل یافت و تصمیمات آن اجلاس منجر به تأسیس مجمع ملی جوانان ایران اسلامی گشت. مجمع ملی جوانان از جمله نهادهای مصوب هیئت محترم وزیران هم بود.

سایت تاریخانه: انتخاب شما به عنوان مسئول مجمع جوانان استان سمنان، نقطه ی عطفی در فعالیت های استانی شماست، لطفاً در اینخصوص توضیح دهید.

بنائیان: مجمع ملی جوانان، بر اساس اساسنامه از ساختارهای اجرایی ملی و استانی برخوردار است. در ساختار استانی، رئیس مجمع جوانان استان با آرای مستقیم نمایندگان بسیج دانش آموزی، طلاب، انجمن های علمی دانشجویان، انجمن های اسلامی دانش آموزان، بسیج دانشجویی، سازمان جوانان جمعیت هلال احمر و سازمان های غیر دولتی استان، انتخاب می گردد. در انتخاب رئیس مجمع جوانان استان سمنان هم، طی جلسه ای با حضور نمایندگان نهادها و سازمان های فوق الذکر و با نظارت قائم مقام وقت سازمان ملی جوانان کشور، انتخابات برگزار شد که در نتیجه اینجانب با کسب اکثریت قاطع آراء به عنوان مسئول مجمع جوانان استان سمنان بمدت دو سال انتخاب شدم.

سایت تاریخانه: پس تحقیقاً با این سوابق کاری، انتخاب شما به سمت مشاور جوان استاندار موضوع عجیبی نیست. آنچه بیش از این جالب توجه است، حمایت قاطع مجموعه های فرهنگی بویژه جوانان استان از شما در مقاطع مختلف است. به عنوان مثال: نامه ی حدود 10 تشکل دانشجویی دانشگاه دولتی سمنان در حمایت از جنابعالی، موضوع کم نظیری است.

بنائیان: بنده در انجام کارها، اصولی برای خود دارم که سعی می کنم آن اصول به هیچ وجه مخدوش نشود. یکی از آن اصول این است که کارها را باندی و گروهی نمی کنم. در همین کانون، این امکان برای همه ی اعضاء وجود دارد تا در سطوح مختلف، فعالیت کنند و هیچ مسئولیتی در کانون، ارث کسی نیست که فقط به نام او باشد. لذا تغییرات مکرر در بخشهای مختلف کانون برای افزایش کارآیی نیروها وجود دارد. در مسئولیت های استانی هم، به این مهم اعتقاد جدی دارم که مطلقاً نباید به دوست و رفیق بازی پرداخت. بلکه باید هر تفکری حتی مخالف ایده های ما، فرصت ظهور و بروز پیدا کند. همچنین سعی نمودم تا در همه اوقات، تواضع و فروتنی را نه به عنوان یک شعار بلکه به عنوان یک وظیفه در رفتار خود اعمال نمایم و بدون گذراندن وقت در مسائل جزئی، با کلان نگری به رتق و فتق امور بپردازم. درخصوص نامه تشکل های دانشجویی دانشگاه سمنان هم، در دوران مسئولیت مجمع جوانان استان با همکاری رئیس محترم دانشگاه و برخی از دوستان دانشجو، اقدامات بسیار خوبی انجام پذیرفت. از جمله توافق شد تا دفاتر تعدادی از فدراسیونهای استانی مجمع در دانشگاه فعال شود، از این رو کارهای خوبی انجام شد. یکی از آنها، برگزاری یک همایش بزرگ ملی بود که با همکاری مجمع جوانان استان سمنان به اجراء درآمد. دوستان دانشجو هم لطف کردند و بصورت جمعی در نامه ای به استاندار وقت سمنان جناب آقای حاجی عبدالوهاب، از بنده تقدیر کردند. البته خودم را شایسته محبت دوستان نمی دانم.

سایت تاریخانه: از سال 1385 تاکنون، شما به عنوان عضو گروه مشاورین جوان استانداری با دو استاندار همکاری داشتید. از نحوه انتخاب و فعالیت هایتان برای ما بگویید.

بنائیان: پس از روی کار آمدن دولت نهم و با تصمیم آقای دکتر احمدی نژاد، گروه مشاورین جوان در ریاست جمهوری تشکیل یافت. در ادامه، وزرا و استانداران نیز برای خود مشاورانی را از بین جوانان منصوب نمودند. در استان سمنان هم باید همین روال انتصاب اتفاق می افتاد، ولی استاندار وقت سمنان آقای حاجی عبدالوهاب با دیدگاه روشنی که داشتند، تصمیم گرفتند تا قسمت عمده ای از روند تعیین مشاوران جوانشان، انتخابی باشد. یعنی مجموعه ای از نخبگان سراسر استان در زمینه های علمی، فرهنگی، ورزشی و مذهبی را در قالب مجمع عمومی نخبگان استان گردهم آوردند و پس از چند جلسه توجیهی، 6 نفر از جوانان استان به عنوان اعضای گروه مشاورین جوان استاندار سمنان توسط آنان انتخاب و بوسیله استاندار وقت منصوب گشتند. اسامی این افراد که بصورت افتخاری و بدون دریافت حقوق، فعالیت می کنند عبارت است از: آقای محمد اسکندرزاده ـ رئیس گروه و مشاور جوان استاندار در فصل فرهنگ و هنر، آقای محمد طاهریان ـ مشاور جوان استاندار در امور اقتصادی، آقای احسان برهانی ـ مشاور جوان استاندار در فصل آموزش، آقای سعید عبدالشاه ـ مشاور جوان استاندار در امور مخترعین و مبتکرین، شهاب الدین بنائیان ـ مشاور جوان استاندار در امور اجتماعی و سرکار خانم نصیری ـ مشاور جوان استاندار در فصل ورزش. درخصوص فعالیت های گروه هم باید به تشکیل جلسات با حضور استاندار محترم و ارائه نظرات و پیشنهادات پیرامون مسائل گوناگون استان اشاره کرد. به عنوان مثال، اخیراً استاندار محترم سمنان جناب آقای عبداللهی، به گروه مشاورین جوان درباره انجام نظارت بر اجرای پروژه های مصوب سفر مقام معظم رهبری و ریاست محترم جمهوری، تاکید نمودند و همچنین نظارت بر حسن اجرای مصوبات ستاد اوقات فراغت استان را به این مجموعه واگذار کردند. اگر بخواهم به 3 اقدام اصلی گروه در این مدت اشاره کنم؛ اولین و باارزش ترین کاری که در شرف انجام است، تأسیس بنیاد نخبگان استان می باشد. قطعاً این بنیاد در شکوفایی استعدادهای جوانان هم استانی نقش بسزایی را ایفا خواهد کرد. کار دیگری که انجام پذیرفت، اهتمام به تشکیل پارکهای علم و فناوری در سطح شهرستان های استان بود که بحمدالله قسمت عمده ای از کار، محقق شده است. اقدام بعدی ما، تعامل بسیار خوب حوزه اجتماعی با دستگاه های حمایتی و انتظامی استان است. به عنوان مثال: این همکاری ها منجر به ارائه بیشنهادات سازنده ای در زمینه مبارزه با اعتیاد گشت و امیدواریم در سایه ی این همدلی و مشارکت، بزودی شاهد کاهش روند رو به رشد اعتیاد در استان باشیم. البته مطالبی که بیان شد، تنها گوشه ای از اقدامات گروه است و دوستان در حوزه های مختلف، منشا خدمات بسیاری هستند.

سایت تاریخانه: آیا در مقابل فعالیت هایی که تاکنون انجام داده اید، حقوق هم می گیرید؟

بنائیان: بنده در هیچ یک از فعالیتهایی که تاکنون برای شما توضیح دادم، حتی یک ریال هم حقوق دریافت نکرده ام و این مطلب به قدری روشن است که نیاز به توضیح اضافی ندارد. البته تصریح و تاکید من در مصاحبه با وب سایت که مخاطبان متفاوتی دارد، خود مبیّن صحّت این مطلب است.

سایت تاریخانه: خاطره ای از دوران فعالیت تان در گروه مشاورین دارید؟

بنائیان: بله، همین چند روز پیش که به همراه آقایان اسکندرزاده و برهانی دو عضو محترم گروه مشاورین به شهر شاهرود رفتیم. در آنجا، بازدید از موسسه خیریه ای که از ایتام نگهداری می نمود، برنامه ریزی شده بود. واقعاً احساسات پاک این بچه ها، بی نظیر است. همه ما در طول زندگی نیازمندیم تا به اینگونه مکان ها برویم و از نزدیک در جریان امورات مختلف آنان قرار بگیریم. در اینجا می خواهم خواهشی از همه دامغانی ها و هم استانی های عزیز بکنم. می دانم افراد متمولی هستند که عموماً مطالب این سایت را می خوانند. نمونه اش یک دامغانی بزرگوار مقیم آلمان است که سهام دار یکی از بزرگترین کارخانه های آنجاست و پس از مطالعه ی مطالبی درباره یکی از موسسات خیریه دامغانی در سایت تاریخانه، ضمن تماس با مسئولان محترم آن موسسه، آمادگی خود را برای کمک و یاری رسانی به محرومان اعلام داشته است. من از همین جا از ایشان و از همه خیرین معزز سپاسگزاری و قدردانی می کنم و اما استدعای خاص من این است که اگر کسانی می خواهند به این مرکز خیریه هم مساعدتی داشته باشند با ما تماس بگیرند تا مشخصات این موسسه رسمی و قانونی را به آنها اعلام نماییم. امیدوارم همه ما بتوانیم تا زنده هستیم برای آخرت مان کاری بکنیم.

سایت تاریخانه: بالاخره تکلیف مرمت مسجد تاریخانه چه شد؟!

بنائیان: واقعاً داستان مسجد تاریخانه، داستان ناگواری است. بنده نمی دانم تا به کی باید این روند تخریب قدیمی ترین مسجد ایران تداوم داشته باشد. ما که حقیقتاً هر کاری از دستمان برآمده انجام دادیم. البته هر کاری را که می شد انجام داد. به رئیس جمهور سابق نامه نوشتیم و حتی ایشان در پی نوشت نامه ی ما، دستور پیگیری و مساعدت دادند. به رئیس جمهور محترم فعلی هم نامه نوشتیم و درباره تاریخانه و موزه دامغان مطالبی را مطرح نمودیم. بنده برای همین موضوع شخصاً در زمان رئیس سابق سازمان میراث فرهنگی کشور، دو مرتبه به تهران رفتم و در دفتر کار معاون وقت رئیس جمهور با وی ملاقات کردم. از طریق مدیر کل سابق مجلس و امور استان های سازمان میراث فرهنگی، موضوع را دنبال کردیم. طی بازدید استاندار سابق سمنان آقای حاجی عبدالوهاب از کانون، خواسته هایمان را درخصوص مسجد تاریخانه عنوان نمودیم. بصورت مکرر به مسئولان ذیربط در دامغان و سمنان مراجعاتی داشتیم. حتی در خود مسجد تاریخانه، خدمت استاندار فعلی استان دغدغه هایمان را گفتیم. اینها همه و همه در کتار انتقادات همیشگی که از این اوضاع در نشریه نگاه جوان و سایت تاریخانه بیان داشتیم، نمایانگر جدیت ما در ساماندهی به وضع کنونی است. اما نکته ای که باید به آن اشاره کرد و شاید حاوی گلایه ای نیز باشد این است که بقیه تشکل های این شهر برای تاریخانه چه قدمی برداشتند. مگر تاریخانه تنها متعلق به ماست که دوستان مهر سکوت بر لبشان زدند. شورای شهر در این رابطه چه کار موثری غیر از نامه نگاری انجام داده است. اگر ما نامه می نویسیم چون حربه ای جز نامه نوشتن نداریم، اما آیا تنها امکان آنها نامه نوشتن است! بنده همانگونه که در مقاله سه هفته قبل سایت تاریخانه نوشتم: "مسجد تاریخانه در حال تخریب تدریجی است" و از این بابت به تمام مسئولان دامغان بویژه فرماندار محترم هشدار می دهم که تا این مسجد فرو نریزد، کسی به فکر آن نیست ولی خدا نکند این بنا، مقاومتش را از دست بدهد و بریزد، آن موقع، همه وارث تاریخانه می شوند و صدای واویلایشان بلند خواهد شد. لطفاً تا دیر نشده کاری کنید وگرنه نوشدارو بعد از مرگ سهراب، به چه کار ما می آید.

سایت تاریخانه: آیا امیدی به حل این مشکل هست؟

بنائیان: اصلاً این موضوع مشکلی نیست که نتوان آن را حل کرد. بنده وقتی حجم عظیم کارهایی را که طی سال های اخیر، توسط میراث فرهنگی در استان و حتی دامغان انجام شده می بینم از طولانی شدن روند مرمت تاریخانه تعجب می کنم. اگر تا الان به مردم شهر گفته بودند که برای ساماندهی به وضعیت مسجد پول بدهند، من مطمئنم مردم ده برابر جاهای دیگر که برای ساخت شان از آنها پول گرفتند، برای تاریخانه با جان و دل کمک می کردند. مسئولان یکبار برای همیشه پاسخ دهند که مشکل اصلی کجاست؟ آیا شخصی یا اشخاصی مانع شده اند؟ آیا استان در این رابطه اهمال می کند؟ آیا مدیریت امور در شهر ضعیف است؟ آیا تهران مانع انجام کار است؟ بالاخره باید