|
از پسته که بگذریم
،
عمدتاً دامغان را با تاریخانه اش ، این
قدیمی ترین مسجد ایران که بنابر
اظهارات
آقای عباس کاشیان «مدیرکل
میراث فرهنگی ، گردشگری و صنایع دستی
استان سمنان»؛
شایسته
ثبت جهانی
نیز
می باشد ، می شناسند.
معماران این بنای 1200
ساله ، شاگردان با واسطه
همان استادانی بودند که
کاخ
عظیم تیسفون را چنان بنا نهادند
،
که هنوز هم بیش از قرن ها استعداد معماران
جهان را به مبارزه می طلبد.
از این روست که
مسجد
تاریخانه
دامغان
جزو اولین بناهای ضد زلزله دوران اولیه
اسلامی قلمداد شده است.
 تاریخانه از جمله بناهایی است که شهرت
جهانی اش به حدی است که بی نیاز از
سخن
گفتن در مورد اهمیت اش هستیم ، اما علی
رغم همه این مسائل ، برهمگان روشن است که
این بنای عظیم
، سالهاست
مورد غفلت هرچه تمام تر واقع شده به حدی
که سقف رواق ها ترک های فاحشی برداشته است
و دیوارها در حال تخریب اند. آیا شایسته
است جلوگیری از ریزش تاریخانه با تیرهای
چوبی
،
آن هم به صورت خیلی ابتدایی و غیر فنی
صورت گیرد؟ آیا مسئولان امر
در سازمان میراث فرهنگی کشور
فراموش کرده اند تاریخانه جدای از ارزش
تاریخی والایش ، خانه ای از خانه های
خداست. ای کاش تاریخانه زبان می گشود و
خود گلایه می کرد که آیا ارزش من کمتر از
مدفن برخی شعرا و عرفاست که میلیونها
و شاید میلیاردها
تومان را خرج نه خراب نشدنش ، بلکه تبدیل
شان به بنایی باشکوه با استفاده از بهترین
مصالح و تزئینات می نمائید. خدا را شاکریم
که معماران این بنای عظیم ، پایه های این
مسجد را بسیار محکم تر از حد نیاز ساخته
اند و همین باعث شده است ، تاریخانه خود
پابرجای بماند و در برابر حوادث قد خم
نکند.
|
