| |
|
:: وب نوشت ـ به قلم دکتر
حسن سبحانی نماینده محترم مردم دامغان ـ
مورخ 6 مهر 86 |
|
|
| |
|
در تعریف "عدل" می گویند
که قرار گرفتن شیئی در جای خود است و لذا
"ظلم" را می توان قرار گرفتن چیزی در غیر
جای خود تعریف کرد بر این اساس اگر فردی
در زندگانی خصوصی خود و یا کسانی در زندگی
اجتماعی مبادرت به انجام تکالیف و مسئولیت
هایی که بر عهده آنها قرار داده شده است ،
بنمایند در واقع "عادلانه" رفتار کرده اند
و در مقابل اگر فردی یا جمعی ، انجام کار
و مسئولیت عهده دار شده را رها کند هرچند
به امور دیگری هم بپردازد در واقع ظالمانه
رفتار نموده است. حال اگر به این وضع این
نکته را هم اضافه کنیم که فرد یا افرادی
نه تنها تکالیف اصلی خود را انجام ندهند
بلکه مدام دیگران را متهم نمایند که چرا
آن ها به وظایف اصلی خود عمل می کنند و از
آن ها بخواهند که بجای عمل به وظیفه
قانونی و اصلی به انجام امور غیرمرتبط با
تکالیف خود بپردازند در آن صورت "ظلم
مضاعف" صورت پذیرفته است. حتی اگر این
اقدامات تحت عنوان "عدل" و "عدالت" انجام
شود. در این ارتباط به ذکر مثالی می
پردازم. اعضاء شوراهای شهر و روستا که از
طرف مردم برگزیده می شوند بعهده می گیرند
که در چارچوب قانون وظایف تعیین شده را
بخوبی انجام دهند برای این کار در اختیار
آن ها و بخصوص شوراهای شهر بودجه قرار می
گیرد و آن ها حق انتخاب شهردار را هم
دارند که با اختیارات تصمیم گیری برای
عمران و زیباسازی شهر و داشتن مجری یعنی
شهردار و برخورداری از پول یعنی بودجه ،
شهری پیشرفته تر و زیباتر و قابل تر برای
زندگی مردم بسازند بنحوی که زیبائی و
جاذبه آن سایرین را هم جذب کند و آن ها
بتوانند پس از چهار سال بگویند که با
بودجه و شهردار و امکاناتی که در اختیار
آن ها بوده است چه کرده اند و هر کاری را
چقدر پیش برده اند؟ |
|
|
| |
|
هرگاه شوراها و شهرداران
به هزینه کردن و فعال نمودن امور مطابق با
تکالیف خود بپردازند و در کادر قانون تلاش
خود را برای پیشرفت شهر انجام دهند بنحوی
که همواره بتوانند پاسخ دهند که با فلان
بودجه ای که داشته اند و با امکانات مشخص
پروژه های مشخصی را به سامان رسانده اند ،
بصورت عدالانه رفتار کرده اند اما اگر
آنان وظایف خود را انجام ندهند و بجای
آنکه از داشته های خود بگویند مدام از
نداشته های خود صحبت کنند و بجای آنکه
پاسخ دهند از امکانات خویش چقدر بهره
گرفته اند دائم از گناه و قصور و تقصیر
کسان دیگری بگویند که هیچ ارتباطی هم با
کار آنان ندارند بدیهی است "ظالمانه"
رفتار کرده اند. زیرا هم خود را در جایی
که باید باشد قرار نداده اند و هم دیگران
را از جای خود خارج شده می خواهند تا در
غیر وظایف و مسئولیت های خود عمل کنند.
"عدل" حکم می کند که هر کسی کاری را که
بعهده دارد بخوبی انجام دهد و "ظلم" آن
است که کم کاری و ندانم کاری و تمایلات
نفسانی خود را بعهده عدم همکاری دیگران
بگذاریم. به راستی ما در انجام کارهایمان
چقدر عدالانه رفتار می کنیم؟ |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
حسن
سبحانی ـ 6/7/86 ـ
تهران |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
آرشیو وب نوشت |
|
|
| |
|
بازگشت |
|
|
|
|
|
سفارش تبليغات: |
|
5253699-0232 |
|
|
> لينکهای مربوط
به اين صفحه |
|
|
|
|
|
تعداد بازدید
کنندگان این صفحه |
|
|
|
تعداد کل بازدید
کنندگان از سایت |
|
|
|
|