|
نکته سوم
ـ اطلاع رسانی و حواشی آن
مقدمه: از جمله مواردی که در این
سالهای طولانی همواره با آن مواجه بوده ام
نحوه اطلاع رسانی به همشهریان عزیز از طرق
مختلف بوده است. به نظر من حق مردم است که
بدانند نماینده آنان در مجلس برای ایفای
وظایف و مسئولیت هایی که بر عهده گرفته
است چه می کند؟ و در این ارتباط ، وظیفه
تشکیلات نمایندگی است که زمینه اطلاع
رسانی را فراهم نماید و هم مردم باید
خودشان به دنبال کسب اطلاعات لازم باشند.
این مقوله ای دو طرفه است. من شخصاً
براساس باوری که دارم سعی خویش را در
اطلاع رسانی کرده ام و تا جایی که به خاطر
می آورم شیوه های زیر را به کار گرفته ام:
در تمامی این دوازده سال
سخنرانی هایی تحت عنوان "گزارش به مردم" و
به صورت عمدتاً فصلی (هر سه ماه یکبار)
برگزار کرده ام. (البته در بعضی از مواقع
این مدت به شش ماه یکبار هم افزایش یافته
است) و طی آن اطلاعات جامعی درباره مسائل
سیاسی روز و قوانین مهمی که در مجلس مطرح
بوده است و همچنین رای اعتماد به وزیران و
یا دولت ها و یا احتمالاً سوال و استیضاح
و تحقیق و تفحص مطروحه در مجلس را به
آگاهی مردم رسانده ام. البته در این جلسات
سخنرانی که در مسجد جامع دامغان تشکیل می
گردید درباره تحولات عمده عمرانی و سرمایه
گذاری در شهرستان دامغان هم گزارش هایی را
داشته ام هدف من تنویر افکار عمومی ـ
ارتقاء بینش آنان درباره مجلس و تصحیح
برداشت های نادرست از کارکرد مجلس و
نمایندگان بوده است و فکر می کنم در این
خصوص اطلاعات مناسب و مفیدی مبادله شده
باشد. هر چند تعداد کسانی که در هر یک از
جلسات سخنرانی بوده اند در حدود 250-300
نفر برآورد می شد لیکن مطالب چون توسط
آنان به درون خانه ها و محیط های کاری می
رفت تعداد بیشتری از عزیزان شهروند را در
جریان کارها می گذاشت. علاوه بر این روش
از طریق مصاحبه و سخنرانی و گزارش هایی که
در مساجد و ادارات و اماکن عمومی در شهرها
و روستاها ارائه می شد هم ، مردم را در
جریان ماوقع قرار می دادم و از مطبوعات
نیز در این ارتباط سود می جستم. به عنوان
مثال در تمام مدت فعالیت در مجلس ششم (48
ماه) در هفته نامه کویر 48 گزارش (یعنی هر
ماه یک گزارش) از کارها و اقدامات خود
منتشر نمودم که مجموعه آن مکتوبات می
تواند اطلاع رسانی کاملی از اموری باشد که
مربوط به شهرستان دامغان بود و دنبال می
شد و یا در دوران مجلس پنجم مجموعه ای
نزدیک به 40 شماره در هفته نامه کویر
منتشر کردم که طی آن درباره امور مختلف
عمومی ـ اقتصادی و اجتماعی دامغان آمارهای
مقایسه ای در ارتباط با شهرهای استان
ارائه شدند و این بدان منظور بود که
جایگاه واقعی دامغان در استان شناسانده
شود و تلاش گردد تا کاستی ها کم و یا حتی
مرتفع شود عنوان این مجموعه "دامغان، چشم
اندازها و دغدغه ها" بود.
و اما از جمله نکات تلخ و
شیرینی که به عنوان حواشی اطلاع رسانی
مطرح بوده است مواردی قابل اعتناءتر بوده
اند که به بعضی از آن ها اشاره می کنم:
1 ـ بدون استثناء برای
سخنرانی در مسجد جامع ناچار بوده ایم بابت
ساعتی که در آنجا بوده ایم "اجاره" پرداخت
کنیم. یادش بخیر زمانی که مسجد محل مباحث
سیاسی ـ اجتماعی هم بود. امروز حتی
نماینده مجلس هم بدون پرداخت "وجه" نمی
تواند با موکلان خود صحبت کند.
2 ـ در تمامی این یازده و
نیم سال که تقریباً 600 هفته می شود حتی
یکبار از سوی مسئولین نماز جمعه برای
ارائه گزارش به مردم از اینجانب دعوتی به
عمل نیامده است.
3 ـ با اینکه برای اطلاع
به مردم مبنی بر اینکه جلسه سخنرانی دایر
است آگهی چاپ می کردیم و هزینه می
پرداختیم اما تقریباً تعداد کسانی که شرکت
می کردند ثابت بود یعنی چاپ اعلامیه اثر
چندانی بر تعداد حضار نداشت.
4 ـ بعضی از شرکت کنندگان
بدون عنایت به محتوای مباحثی که مطرح می
شد همواره سئوالات مشخصی را مطرح می کردند
و در این اواخر پس از سخنرانی با گستاخی
تمام نماینده را مورد اهانت قرار می
دادند. آنها انجام کارها توسط مقامات
دولتی را از نماینده می خواستند و هر قدر
توضیح داده می شد که پیگیری کرده ام لیکن
"مرغ یک لنگ داشت" و آنها حرف خودشان را
می زدند. شاید در خوشبینانه ترین نگاه
بتوان گفت چون دسترسی به مقامات دولتی
نداشتند دیواری کوتاهتر از دیوار نماینده
پیدا نمی کردند. آنها (که تعدادشان از
انگشتان دو دست هم تجاوز نمی کرد) به
راستی از طریق اهانت و پرخاش به نماینده
مردم مستقیماً به "توده های مردم" اهانت
می کردند.
5 ـ افرادی بودند که در
ذهن خودشان تصور می کردند از "دعوای
خانوادگی" تا "دعوای با امریکا" را باید
نماینده مردم پاسخگو باشد!! آنها هرچند
پرخاشگری نمی کردند اما با طرح موضوع ،
پاسخ می طلبیدند.
6 ـ گوش کردن دقیق به
سخنرانی ها ، ابراز محبت و قدردانی از
خدمات اینجانب در مجلس موضوعی بود که در
هر جلسه سخنرانی یا در هر دیدار گروهی و
خصوصی از سوی قاطبه مردم شریف دامغان
ابراز می شد من این حاشیه های زیبا را
هرگز فراموش نمی کنم و به آنها افتخار می
کنم.
7 ـ به نظر خودم بهترین
اطلاع رسانی ، کارهای عمرانی و سرمایه
گذاری صورت گرفته در شهرها و روستاها بود
آنها که ورزشگاه و دانشگاه و راه و گاز و
آب و بیمارستان و عمران روستایی و... را
در اطراف خود مشاهده می کردند حتماً تصدیق
می کردند که از طریق همان امور به آنها
اطلاع رسانی شده است.
8 ـ در سئوالاتی که مردم
داشته اند هر چند بسیار زیاد از اموری
سئوال کرده اند که به وظایف نماینده مربوط
نبوده است اما بسیار کم درخصوص اموری
پرسیده اند که جزء وظایف اصلی نماینده
بوده است.
در مجموع می توانم بگویم
سعی ما برای اطلاع رسانی در حد مقدوراتمان
کم نبوده لیکن انتظار می رود دوستان و هم
همشهریان عزیز که دل در گروی اعتلای
دامغان دارند هم خودشان دست به کار شوند و
اطلاعات مورد نیاز را در اختیار دیگران
قرار دهند تا مردم احساس نکنند چیزی برای
اطلاع رسانی وجود ندارد. بلکه به این باور
برسند که آنها هم باید در جستجوی دانستن و
اطلاع از مطالب باشند. |
