|
از جمله مطالبی که هم دلسوزان و هم
منتقدان و هم معاندان مطرح می کنند فقدان
و یا کمبود فعالیت صنعتی در دامغان است
دلسوزان به امید رفع مشکل بیکاری جوانان و
منتقدان به منظور بیان این نکته که
نماینده مجلس در این زمینه کاری نکرده و
معاندان برای تخریب وجهه نماینده مجلس
مطالبشان را در این ارتباط مطرح می سازند.
دوستان دلسوز می گویند که بیکاری جوانان
آن ها را به ورطه اعتیاد و انحراف کشانده
است و منتقدان با مقایسه اوضاع صنعتی و
بخصوص شهرک صنعتی دامغان با شهرک صنعتی
سمنان می گویند که تمامی اعتبارات ما را
سمنان در خود نگه داشته است و در حالیکه
ما با انبوه بیکاری مواجهیم. در سمنان با
خیل مهاجران روبرو هستیم و بالاخره
معاندان می گویند که نماینده مجلس در این
زمینه هیچ کاری نمی کند و نکرده است. به
راستی داستان از چه قرار است؟ آیا ایجاد
اشتغال در وظایف نماینده مجلس است؟ آیا او
می تواند جلوی رشد شهرک های صنعتی دیگر را
بگیرد؟ آیا بودجه مربوط به دامغان را صرف
توسعه صنعت سایر شهرها می کنند؟ و آیا
اصولاً صنعت از اعتبار دولتی برخوردار
است؟ برای اینکه پاسخ این سئوالات داده
شود بی مناسبت نیست که به نکات ذیل توجه
شود.
1 ـ معمولاً سرمایه گذاری و بدنبال آن بوجود آوردن شغل توسط بخش خصوصی صورت
می گیرد و دولت در این ارتباط بر آن است
که رأساً وارد فعالیت سرمایه گذاری نشود.
سرمایه گذاران هم در اختیار کسی نیستند که
به آن ها بگوید چه بکنند و چه نکنند آن ها
دنبال آن هستند که در محلی سرمایه گذاری
کنند که برایشان منافع لازم را داشته باشد
و البته این کار ، کار بدی نیست لذا جز با
تشویق و تقاضا ، امکان حضور آن ها فراهم
نمی شود.
2 ـ سرمایه گذاران دنبال کاهش هزینه های تولید خود هستند لذا سعی می کنند
نزدیک تر به شهرهای بزرگ و بخصوص پایتخت
سرمایه گذاری کنند تا هم مواد اولیه خود
را راحت تر تامین کنند و هم محصول تولید
خودشان را سریع تر به بازار مصرف برسانند
در این ارتباط بدیهی است که گرمسار نسبت
به سمنان و سمنان نسبت به دامغان برای آن
ها اولویت دارد لذا می بینید شهرک های
صنعتی اطراف گرمسار خیلی سریع اشباع می
شود و همچنین شهرک صنعتی سمنان که علاوه
بر نزدیک تر بودن به تهران نسبت به دامغان
از ویژگی مرکز استان بودن هم برخوردار
است.
3 ـ نزدیک بودن به تهران آنقدر برای سرمایه گذاران مهم است که باید امتیاز
ویژه ای برای آن ها قائل شد تا به شهرهایی
مثل دامغان بیایند. در شهرک صنعتی دامغان
قیمت زمین حدود 30 درصد قیمت زمین در شهرک
های اطراف گرمسار است و قیمت زمین در شهرک
صنعتی سمنان بسیار بیشتر از شهرک صنعتی
دامغان می باشد لیکن این امتیازات هنوز
تاثیر ویژه ای ندارد. عمران شهری هم که به
شهرداری و شورای شهر برمی گردد در دامغان
بیشتر از شاهرود و سمنان نیست لذا باید
امتیاز ویژه دیگری تدارک دیده می شد.
الحمد ا... فعلاً این امتیاز فراهم شده
است و آن هم معافیت سرمایه گذاری در
دامغان از پرداخت مالیات به مدت ده سال
است که هیأت محترم وزیران در سفر به استان
سمنان به پیشنهاد اینجانب آن را تصویب
نمود و ان شاء ا... منشاء تحولات خوبی در
دامغان خواهد شد.
4 ـ عمده سرمایه گذاران به تسهیلات و زمین دولت نیاز دارند و بجای اینکه
زمین دریافت کنند باید آب لازم را داشته
باشند اما از آنجا که در دامغان حفر چاه
ممنوع است آن ها نمی توانند اجازه استفاده
از آب را بگیرند لذا زمین هم به آن ها
داده نمی شود و وقتی پرونده آن ها از حیث
گرفتن زمین تکمیل نشود به بانک ها هم برای
دریافت تسهیلات معرفی نمی شوند. حال
بگذریم که اگر به بانک هم بروند در آنجا
مقررات و مشکلات دیگری وجود دارد. لذا ،
ما در دامغان بخاطر کمبود شدید آب با عدم
رشد مناسب سرمایه گذاری صنعتی مواجه
هستیم. اخیراً اقداماتی برای رفع این مشکل
شده است از جمله اینکه هیأت وزیران تصویب
کرده است صد لیتر آب برای صنایع واگذار
شود. اجرای فاضلاب دامغان نیز کمک خواهد
کرد تا در سال های آینده با استحصال آب
میزان بسیار زیادی آب مورد نیاز صنعت
تامین گردد.
5 ـ علیرغم مشکلاتی که ذکر آن ها شد در سال های اخیر پروژه های سرمایه
گذاری صنعتی مناسبی در دامغان شروع شده و
ما هم اکنون در زمینه های مختلف خودرو ـ
سیمان ـ پتروشیمی ـ مقاطع فولادی ـ صنایع
غذایی ـ صنایع ساختمانی ـ صنایع شیمیایی ـ
کاغذ ـ لبنیات ـ خوراک دام ـ قطعات خودرو
و... پروژه های خوبی را داریم که ان شاء
ا... با به بهره برداری رسیدن آن ها چهره
صنعتی دامغان تغییر خواهد کرد. تمام مشکل
این است که شهری مثل دامغان بخاطر اینکه
فاقد زیر بناهای لازم برای جذب سرمایه
گذاری بوده است نتوانسته رشد مناسبی را در
این زمینه تجربه بکند و برای اینکه
زیربناها مثل راه ـ آب ـ انرژی ـ نیروی
انسانی و... فراهم شود نیازمند زمان بوده
ایم. اکنون زیربناهای دامغان بطور اصولی
ساماندهی شده است و امیدواریم این
زیربناهای آماده ، بتوانند صنایع مناسبی
را در خود جای دهند و دامغان به زودی شاهد
شکوفایی صنعتی خود باشد.
6 ـ و بالاخره یادمان هم باشد که نماینده مجلس مسئول ایجاد اشتغال نیست و
نباید از وی کاری را خواست که در حیطه
وظایف و اختیارات او نیست هر چند وی با
پیگیری و تشویق و مذاکره و تلاش بی وقفه
کوشش می کند سرمایه گذاران را جذب و با
رفع مشکلات آنان زمینه حضور و فعالیتشان
را در دامغان ساماندهی کند و زمینه های
فوق الاشاره هم به همین فعالیت ها برمی
گردد زیرا اهمیت ایجاد حتی یک شغل نیز از
منظر ما قابل اعتناست. |