|
اکنون در
آستانه به پایان رسیدن دوازده سال
خدمتگزاری مردم دامغان در مجلس شورای
اسلامی در قالب سه دوره متوالی یعنی ادوار
پنجم ، ششم و هفتم آنچه می توانم به عنوان
نکته آخر به محضر مردم عزیز ارائه دهم آن
است که: از امانتی که به من سپردید با
نهایت تلاش پاسداری کردم هر چند شأن و
ارزش اعتماد شما را حدی نیست اما من به
سهم خودم تلاش کردم اگر بر آن شئونات نمی
افزایم از آنها نکاهم و چنین شده است.
امروز هر چند در عرصه ملی از نماینده شما
به عنوان الگوی نمایندگی نام می برند لیکن
عذر تقصیرهای فراوانی هم دارم که حتماً
ناخواسته بوده است و آرزوی بخشش از بابت
آنها را دارم.
نمایندگی
شما در خانه ملت آن هم در نظام جمهوری
اسلامی ایران هر چند دوازده سال از بهترین
سال های عمرم را به خود اختصاص داد لیکن
از آنچنان قابلیت و افتخاری برخوردار است
که من تا همیشه و تا ابدیت فرجام بشر بر
این افتخار می بالم و آن را به هیچ قیمتی
و با هیچ متاعی و با هیچ کلامی عوض نخواهم
کرد.
کشوری
اسلامی با دارا بودن حداکثر امکانات برای
بندگی خداوند و شهری زیبا و پررونق و ثروت
با حائز شدن معنویات و اخلاقیات و کمال از
طرف مردمانش و عاقبت بخیری از ناحیه
خداوند برای همه بندگان مخلص او تنها
آرزویی است که در دل دارم و امیدوارم
مانده عمرم را با این ایده ها و در خدمت
عملی کردن این افکار بگذرانم. قدر
اعتمادتان را می دانم و همانند شما به رفع
محرومیت ها و کاستی ها از دامغان عزیز می
اندیشم در این طریق نورانی همچون گذشته
برای ناخالصی ، وعده خلاف ، خلق توقع بیجا
و بی صداقتی راهی نیست. ما اهل قبله ایم
نه اهل قبیله و به خدای قبله اتکا می کنیم
نه به خدایان قبایل جدا شده از قبله واحد
و با اشتیاق در نور محبت توده های مردم
وارد شده ایم تا ظلمت نفاق و حسد و تنگ
نظری را منزوی کنیم و چنین باد.
|
