|
 خیلی
سالها پیش تنها میدان دامغان همین میدان
امام خمینی بود با سه خیابانی که به آن
ورودی و خروجی داشت و البته خیابان اصلی
همین خیابان امام تا چهار راه بلوار بود.
صبح ها قبل از طلوع آفتاب تا ساعتی پس از
طلوع ـ بخصوص در تابستان ها ـ هر کس که
کارگر می خواست به میدان که آن موقع ها به
آن "فلکه" و یا به تعبیر دیگری "سر فلکه"
می گفتند می آمد و از بین انبوه کارگران
کسانی را انتخاب می کرد و پس از توافق بر
مزد او را برای کارگری می برد. بعدازظهرها
هم "فلکه" پاتوق کارمندان و بازنشستگان و
کسانی بود که به تفرج می آمدند با هم صحبت
می کردند و تا غروب و پس از آن هم فلکه از
رونق خاصی برخوردار بود. بر این قاعده
باید "میدان" امام خمینی امروز و یا همان
فلکه سابق یکی از پررونق ترین ، زیباترین
و خاطره آمیزترین اماکن دامغان باشد اما
امروز که از این میدان می گذرید چه می
بینید کافی است به ساختمان های قدیمی ـ
کثیف و باران زده و پنجره ها و درب های
یادآور دهه های طولانی قدمت و کهنگی آن
توجه کنید و تصور نمایید که این مکان که
روزی مرکزیت شهری را داشت امروز به یکی از
نازیباترین اماکن شهری مبدل گردیده است هر
جانبی از این میدان حکم خاصی دارد هیچ
اثری از زیباسازی شهری در آن بچشم نمی
خورد و در مقابل هیچ اراده ای برای
ساختمان سازی و مقاوم سازی در مغازه ها و
بالاخانه ها دیده نمی شود. شورای محترم
شهر هم در ادوار گذشته این مهم را
ساماندهی نکرد البته به توصیه این حقیر و
تلاش خودشان در طول خیابان امام فضای سبزی
را به وجود آوردند که با زنجیر و... از آن
محافظت کرده اند اما درخت ها همچنان
درختان بی قواره ـ قدیمی ـ کهنه و بی
خاصیت است و مغازه ها یادآور دوران پهلوی
ها و حقیقتاً جای خالی درختان زیبای
متناسب با آب و هوای کویری دامغان در آن
خالی است امیدوارم شورای شهر سوم به طور
جدی مسئله زیباسازی میدان و خیابان امام
خمینی را در دستور کار خود قرار دهد و با
همکاری کسبه محترم و اهالی دامغان از طریق
زیباسازی ساختمان ها و نورپردازی میدان و
خیابان و ایجاد فضای سبز مناسب چشمان
تعداد بسیاری از دامغانی های عزیز را که
در هر روز بارها و بارها از این مسیر عبور
می کنند به مهمانی خاطرات زیبا فراخوانی
کنند.
تهران ـ
حسن سبحانی ـ 3/3/86 |
