|
سلام ای معلم بزرگوار
که راهنمای زندگانی منی
رفیق دوره ی عزیز کودکی
چراغ دوره ی جوانی منی
سلام ، ای که در اتاق
تنگ درس
دل مرا چو آسمان گشوده ای
به پرتو سواد ، دیده ی
مرا
به رازهای این جهان گشوده ای
تو با کلام گرم و
مهربان خود
به من شجاعت و امید می دهی
مرا هراسی از غم سیاه
نیست
تو مژده های شادی سپید می دهی
خدا و مادر و تو پدر ،
همه
چهار یار زندگانی منید
به راستی که هر چه دارم
از شماست
شما امید جاودانی منید |