|
يازده ارديبهشت ماه مصادف
است با اولين سالگرد درگذشت گل آقا ياد گل
آقا و نام او همواره همراه ماست. هنوز
باورمان نمی شود که يک سال بدون گل آقا
گذشته است و باور کردنش هنوز هم برای خيلی
ها از جمله ما مشکل است.
اتفاقاً هر چه که
زمان می گذرد، جای خالی وی که وزنه ای در
طنز ايران و تکيه گاهی برای طنز پردازان
مستقل کشور و معيار و عيار طنز ايران بود
بيشتر احساس می شود و افسوس که خيلی زود
از ميان ما رفت و داغی ابدی را بر دل
دوستدارانش گذاشت.
و اما کيومرث صابری
فومنی گرچه چندان طرفدار طنز سياه يا تلخ
نبود، اما با مرگ نابهنگام و غير منتظره
خود در عمل ثابت کرد که طنز در عين زندگی
دو رو دارد هم روی شيرين و هم روی تلخ.
ياد و خاطره اين پدر طنز نوين ايران که به
حق بدين عنوان نام بردار شده است را گرامی
داشته و به روح بلند او درود و سلام می
فرستيم. البته کمی به حال همسايه های آن
دنيايي گل آقا رشک می بريم که چه حال و
روزی باحالی با گل آقا دارند. روحش شاد... |
