|
ـ اين
انتظارات را می شود گفت که خود نمايندگان
مجلس با سخنرانی هايي که به مناسبتهای
مختلف داشتند ايجاد کردند و يا اينکه به
نظر شما برداشت غلط جامعه مسببش بود؟
به نظر من هم اولی، هم
دومی و هم يک عامل ديگر که می توان به اين
دو اضافه کرد. برخی از نمايندگان مجلس از
اين طرح ـ حتی در سطح رياست مجلس ـ به
عنوان طرح تثبيت قيمت نام بردند که اين
درست نبود، طرح را هم اگر دقت کنيد اصلاً
به اين عنوان نبود. مردم هم به همين
صحبتها اعتنا کردند و متوقع شدند اما گروه
سوم که گفتم افرادی هستند که در جناح های
سياسی ـ که معمولاً از پيروزی ديگران
خوشحال نمی شوند ـ حضور داشتند و اسم آن
طرح را طرح تثبيت قيمت گذاشتند چون مطمئن
بودند که تثبيت قيمتها اصلاً امکان پذير
نيست.
ـ
حضرتعالی مدتی پيش لايحه نظام هماهنگ صحبت
کرديد و وعده داديد که در آخر خرداد ماه
بررسی آن شروع می شودضمن اينکه می خواهيم
بدانيم بررسی اين لايحه شروع شده يا نه ،
اين را هم جويا هستيم که آيا اين لايحه می
تواند تثبيتی در وضعيت حقوقی کارکنان دولت
دولت ايجاد و يک توازنمنطقی بين اقشار
مختلف حقوق بگير فراهم کند.
من فکر می کنم دولت جديد
بايد اين لايحه را پس بگيرد. اين لايحه
آنی نيست که مورد انتظار مردم و کارمندان
باشد. البته بررسی اش در کميسيون ذيربط
شروع شده است. همينطور که می دانيد مجلس
دولت را وادار کرد اين لايحه را بياورد،
لايحه ای به نام نظام هماهنگ پرداخت که من
اصرار دارم که اين نکته روشن شود که منظور
از اين پرداخت، حقوق نيست. نبايد اشتباه
شود بين نظام هماهنگ حقوق و نظام هماهنگ
پرداخت که شامل شرکتهای دولتی، بانکها،
وزارتخانه ها، هم می شود واقعيتش اين است
که در اين مدت دو ماهه ای که مجلس مهلت
داده بود، نمی شد چنين کار بزرگی انجام
داد لذا دولت در موعد مقرر چنين برنامه ای
را ارايه نداد. نمايندگان مجلس رئيس جمهور
را تهديد به سوال کردند و دولت لايحه
بودجه ای تحت عنوان خدمات مديريت يا
مديريت خدمات که قبلاً به يک مقصود ديگری
تهيه کرده بود، آن را با تغييراتی به مجلس
ارائه داد. می خواهيم بگويم آنچه که
نمايندگان می خواستند نظام هماهنگ پرداخت
بود و آنچه که الان به مجلس داده شده
لايحه مديريت خدمات است البته در مجلس
موقع اعلام اصول گفته شد که اين لايحه
مديريت خدمات که همان لايحه نظام پرداخت
است که به نظرم اين همان نيست اگر نگوييم
که کاملاً فرق می کند. بايد بگوييم که
متفاوت است. احساس می کنم که اين لايحه
اصلاً نمی تواند انتظاراتی را که بايد،
برآورده کند. مگر آنکه دولت کمک بکند به
اينکه اصلاح شود.
ـ
آيا خود مجلس طرحی را در اين راستا ندارد؟
البته الان دنبال اين
هستيم که آن را به سمت همان اهداف بياوريم
ولی با توجه به اينکه بدنه کارشناسی در
دولت متمرکز است کادر دولت اين طرح را
تهيه کند. بهتر است چرا که مجلس محدود است
و اگر نکاتی را اضافه کند بار مالی داشته
باشد شورای نگهبان ايراد می گيرد در حالی
که اگر در لايحه دولت باشد ايرادی گرفته
نمی شود.
ـ
با شروع و آغاز به کار مجلس هفتم ما شاهد
استيضاح چند تن از وزراء بوديم. به نظر
شما آيا نياز بود به اين سرعت اين کار
انجام شود. با توجه به اينکه اين شايعه و
صحبت مطرح بود که می خواهند دولت را به هر
نحوی که هست بکوبند يا ضعيف جلوه دهند.
نظر جنابعالی در اين باره چيست؟
من برداشتم اين نيست که می
خواستند دولت را ساقط کنند. واقعيت اين
بود که در بسياری از وزارتخانه ها کارها
آنچنان که بايد و شايد به خوبی انجام نمی
شد. اما اينکه استيضاح کردن در سال پايانی
عمر يک دولت به چه ميزان بايد باشد اين
محل تامل دارد من نمی گويم استيضاح نبايد
باشد ولی به هر حال می بايست يک اندازه ای
داشته باشد هر چند که خودم ممکن است دنبال
استيضاح وزيری نبودم و همين حکايت از
گرايشی کند در ديگران البته به اين معنا
نيست که اين وزرا اشکال نداشتند، بلکه به
اين معنی بود که می شد با روشهايي پايين
تر از استيضاح مثل سوال کردن و تذکر يا
گفتگو ، مسايل را کاهش داد. اما نظر مجلس
براستيضاح قرار گرفت. لذا من سياسی بودن
به قصد ساقط کردن دولت را کاملاً رد می
کنم. البته هر اقدامی در مجلس ماهيت سياسی
دارد فقط اين نکته می ماند که سياسی بودنش
کم است يا زياد ملی بالاخره با تمهيدی که
انديشيده شد متوقف شد. |