|
قاضی ابوعبدالله دامغانی قاضی القضات بغداد بوده و
وی را امام اصحاب شافعی دانسته اند و در سال 410
هجری که خاندان غزنويان در ايران حکومت داشته اند
در مسند قضای بغداد بوده است.
در
نامه دانشوران از قول قاضی محمد ابن محمد نوشته
شده است که : ... لهما الحجج، الشيخ ابواسحق
الشيرازی و قاضی ابوعبدالله الدامغانی، اما
ابواسحق فکان فقيراً و ليکن لو اراده الحجج يحمل
علی الاعناق و اما الدامغانی لو اراد الحجج علی
السندس و الا ستبرق لا مکنه.
جارالله زمخشری که از علمای بزرگ و صاحب تصنيفات و
تاليفات زيادی است، در مسافرتی که به خوارزم داشته
سرمای سخت به يکی از پاهای او آسيب می رساند که
منجر به قطع می شود. قاضی ابوعبدالله دامغانی قاضی
القضاة و فقيه بغداد چگونگی را از وی می پرسد. می
گويدقطع پای من بر اثر نفرين مادرم است، زيرا در
بچگی گنجشکی را گرفتم و نخ محکمی به پای گنجشک
بستم. از دست من فرار کرد و در سوراخی رفت و من نخ
را بسختی کشيدم تا آن را از سوراخ بيرون بياورم.
بر اثر اين کار يک پای گنجشک شکست، مادرم فوق
العاده نارحت شد و گفت: خدا پای ترا قطع کند
چنانکه پای اين گنجشک بيگناه را قطع کردی.» |
