|
اسدالله دامغانی بن محمد حسين دامغانی از
خوشنويسان قرن سيزدهم هجری قمری دامغان است. وی
کتاب کبريت احمر که به اسامی اوراد موظفه،
کنزالاسماء، سير و سلوک از مظفر علی شاه طريقتی
کرمانی را در تاريخ 25 شعبان 1293 هجری قمری به خط
نستعليق استنساخ نموده است. کتاب مزبور در يک
مقدمه و دو فصل اول در اورادی که مداومت بر آن
منتج قرب و عروج به منازل است. فصل دوم اورادی که
در هنگام جمعيت خاطر و فراغ بال اشتغال به آن بايد
نمود. اين گفتار در عوارف المعارف به نام
کنزالاسرار به سال 1183 هجری قمری چاپ شده است. در
برخی از فهرست ها از آن نور علی شاه و مجذوب علی
شاه ياد شده است. آغاز کتاب مزبور چنين است:
«الحمدلله الحکيم العلی العظيم ... اما بعد، چون
مقتضای عبوديت حقيقی اشتغال قلب و قالب عبد
است...»
وی
کتاب مرآت المحققين رونق علی شاه کرمانی بن ميرزا
محمد حسين بن محمد کاظم (متوفی 1225 يا 1230 هجری
قمری) را در تاريخ 25 شعبان سال 1293 هجری قمری در
تهران به خط نستعليق به نگارش درآورده است. کتاب
مزبور به نثر و نظم در سير و سلوک و در چهار باب و
يک خاتمه به شرح ذيل نگاشته شده است:
1 ـ
شريعت و طريقت
2 ـ
معرفت و حقيقت
3 ـ
توحيد و فنا در شيخ
4 ـ
فنا در الله و باقی بالله
و
خاتمه در مقام قلندری.
نسخه مزبور چنين آغاز می گردد:
«العظمة الله العظيم الذی رفع السموات بغير عمد...
چنين گويد فقير...» |