|
ابوجعفر
محمد عبدالله بن طيفور دامغانی از جمله فضلاء و
دانشمندان بنام اواخر قرن هفتم هجری است. وی با
ابن بابويه معروف به شيخ صدوق معصر بوده و شيخ
مزبور روايتی را نقل کرده و گفته است که از
ابوجعفر دامغانی شنيده ام و روايت مزبور که در
احوال موسی بن عمران است در مجلد پنجم بخار
الانوار آمده است.
ابن
نديم در کتاب الفهرست ، وی را مولف «الدولة
الديلميه» می داند علامه دهخدا نيز وی را اديب و
مورخ ذکر نموده است. بنا به اظهار شيخ آقا بزرگ
تهرانی در طبقات اعلام الشيعه ، ابوجعفر بن
عبدالله بن طيفور دامغانی در کتاب «الفوائد
الشيرازيه» از جمله اخباريه به شمار رفته است. |
