|
در سال 1324 قمری در شهر همدان و
در بیت مرجع بزرگ و مورد احترام حضرت آیت الله
العظمی ملا علی دامغانی فرزندی دیده به جهان گشود
که توسط پدر محمد علی نام گرفت که بعدها به مقام
بلند علمی و رفیعی نائل گردید.
محمد علی دوران صباوت را در همدان
گذراند و از آنجا که منزل پدر همیشه به عنوان یک
محیط علمی و محل رفت آمد بزرگان حوزه بود، برای
آموختن علوم حوزوی مهیا گردید.
شیخ محمد علی ، عمده تحصیلات
خود را در محضر پدر فرا گرفت و برای ادامه تحصیل
به قم و نجف نیز هجرت کرد تا از محضر بزرگان و
اعلامی چون آیت الله العظمی شیخ عبدالکریم حائری
(موسس حوزه علمیه قم) ، آیت الله سید ابوالحسن
اصفهانی ، آیت الله سید محمد حجت و آیت الله شیخ
ضیاء الدین عراقی ، بهره ها ببرد.
مداومت وی و سخت کوشی این عالم
بزرگ از ایشان مجتهدی مسلم و دارای جایگاه رفیع در
بین علماء ساخت تا جائی که همه به علمیت و اجتهادش
تصریح می کردند. بعد از مدتی ، وی به اصرار استاد
و پدر خود به همدان بازگشت و فعالیت های علمی و
فرهنگی را آغاز نمود. یکی از کارهای ایشان تدریس و
تربیت شاگردان فاضل و دانشمند بود که از زمان حیات
پدر تا سالها بعد از پدر بزرگوارش ادامه داشت که
محصول آن زحمات، عالمان موجود همدانی در سندهای
علمی و فرهنگی است به عنوان نمونه می توان به آیت
الله شیخ احمد صابری همدانی نویسنده بزرگ و
نماینده خبرگان رهبری (از شاگردان ایشان) اشاره
نمود.به علت روحیه عرفانی و اخلاق
والا و کم نظیر مرحوم شیخ محمد علی ، بعد از پدر
وی را به امامت جمعه همدان برگزیدند که خطبه های
گرم و موعظه های دلنشین او در بین مردم اشتهار
یافت و هنوز در اذهان معمرین همدانی باقی است. وی
سفرهای فراوانی به دامغان داشته ، اذا چهره مقدس و
نورانی اش برای علمای دامغانی نیز آشنا و شناخته
شده است. یکی از کارهای عمده ایشان ، تاسیس مدرسه
ای در شهر همدان بود که به نام پدر نامگذاری کرد و
به نام حوزه علمیه آیت الله دامغانی معروف گردید.
این مدرسه در قسمت شمالی همدان و در کنار ساختمان
زینبیه و در جوار حرم حضرت امامزاده عبدالله (ع)
واقع گردیده است و دارای 20 حجره مسکونی برای طلاب
در دو طبقه و دو مَدرس برای فراگیری علوم در طبقه
اول و دوم و کتابخانه ای که بالغ بر 5000 جلد کتاب
را در خود جای داده است.
اکثر طلاب و فضلای همدانی ،
دروس حوزوی خود را در این مدرسه شروع کرده اند.
آنچه که این عالم و عارف را از بعضی بزرگان هم
عصرش متمایز ساخته است و از خصوصیات بارز مرحوم
دامغانی به شمار می رود، روحیه مبارزاتی و همراهی
وی با انقلاب و رهبری نهضت است که نامش در ردیف
مبارزان همواره به چشم می خورد، امضای اطلاعیه ها
و بیانیه ها و نامه نگاری به مراجع و... از کارهای
ایشان است.
به عنوان نمونه به مختصری از
فعالیت هایش اشاره می گردد تا در مقاله ای جدا به
این بعد زندگی ایشان بپردازیم انشاء الله.
در تاریخ 2/2/44 تلگراف به آیت
الله شیخ محمد آشتیانی در مورد دستگیری آیت الله
شیخ محی الدین انواری توسط نیروهای حکومت.
تلگراف به میرزا غلامحسین جعفری
از علمای مبارز به همراه آیت الله مدنی و آیت الله ملاعلی همدانی ، در
این تلگراف نسبت به آزادی مبارین ، خواستار
اقدامات جدی شده است. این تلگراف در گزارش شماره
1174/13 ساواک ، به آن اشاره شد.
نامه به امام خمینی رهبری نهضت
و اظهار تاسف از حمله به حوزه علمیه قم و دانشگاه
امام عصر(عج) به همراه علمای همدان. نامه به اسدالله علم ، تخست
وزیر وقت و ابراز مخالفت در مورد تصویب انجمن های
ایالتی و ولایتی.
صدرو اطلاعیه نسبت به فاجعه
تجاوز اسرائیل (در این اعلامیه از خواهران و
برادران دینی خواسته اند که کمک های مالی خود را
به حسابی که مراجع قم اعلام داشتند واریز نمایند و
از هیچ کمکی دریغ ننمایند.)
سرانجام روح این عالم انقلابی و
فقیه صمدانی که جز به حاکمیت نظام اسلامی به چیزی
نمی اندیشید در 29 رجب 1400 قمری مصادف با 1359
شمسی در سن 76 سالگی به ملکوت اعلی پر کشید و جسم
مطهرش در یک تشییع کم نظیر در کنار مزار پدر به
خاک سپرده شد.
آفتابی به خاک
پنهان شد
که دل خاک نور باران شد |
