|
|
محمد کاظم مهدوی دامغانی
در جمادی الاولی 1316 هجری قمری در روستای
شمس آباد دامغان دیده به جهان گشود. پدرش
آخوند ملا علی اکبر ، از متقیان عصر خود
بوده که پس از تحصیل سطوح علوم حوزوی در
مشهد به دامغان برگشت و به ترویج احکام
الهی پرداخت و در جوانی درگذشت. از او
مقداری کتاب از جمله یک دوره تفسیر دو
جلدی مجمع البیان چاپ اول که نشان مراجعه
او برای تفسیر در مسجد و مجالس وعظ در آن
دیده می شود ، باقی است که الان در
کتابخانه مهدویه مشهد که به همت مرحوم آیت
الله شیخ محمد رضا مهدوی تاسیس شده موجود
می باشد. |
|
|
|
|
آیت الله دامغانی تا
دوازده سالگی قرآن و مقداری صرف و نحو
مقدماتی را در مدرسه مطلب خان دامغان فرا
گرفت و به همراه کاروانی با پای پیاده به
مشهد مشرف گردید و تصمیم بر ادامه تحصیلات
در جوار مرقد ملکوتی حضرت علی بن موسی
الرضا (ع) گرفت در بدو ورود به مشهد با
مرحوم ملا بمانعلی محقق دامغانی که از بنی
اعمام پدرش بود برخورد کرد و ایشان را به
منزل خود برد و لیکن شیخ کاظم با صراحت
لهجه گفته بود جای طلبه مدرسه است و ساکن
مدرسه دو در شد. |
|
|
|
|
مرحوم دامغانی ادبیات عرب
و منطق و حکمت قدیم را نزد میرزا
عبدالجواد ادیب نیشابوری و فاضل بسطامی
فرا گرفت. سطوح را از محضر آیات سید جعفر
شهرستانی و شیخ محمد نهاوندی و شیخ حسن
برسی و شیخ محمد قوچانی استفاده کرد.
ایشان دروس خارج و مبانی اجتهاد را نزد
علمای مطرح خراسان آن روز آموخت که
عبارتند از: آیت الله حاج میرزا محمد
آقازاده کفائی فرزند ارشد آخوند خراسانی
(م 1356 ق) مدت 13 سال ـ آیت الله میرزا
مهدی غروی اصفهانی ، موسس مکتب تفکیک. (م
1365 ق) مدت 10 سال ـ آیت الله حاج آقا
حسین قمی (م 1366 ق) آیت الله حاج شیخ
موسی خوانساری ـ صاحب حاشیه مکاسب ـ مدت 1
سال در این ایام ایشان از نخبگان حوزه
مشهد به شمار می رفت و به درجه رفیع
اجتهاد نائل آمد. |
|
|
|
|
آیت الله دامغانی در سال
1352 قمری به نجف اشرف مشرف گردید و از
درس اساتید به نام نجف مانند آیات عظام
میرزا حسن نائینی و آقا ضیاء الدین عراقی
و سید ابوالحسن اصفهانی ، نیز بهره مند
گردید. آیت الله دامغانی آن گاه که از نظر
علمی درجاتی را کسب کرد مفتخر به دریافت
اجازاتی از سوی اساتید خود که در واقع
تایید علمی ایشان بود گردید که عبارتند
از: |
|
|
|
|
ـ آیت الله میرزا حسن غروی
نائینی (اجازه روائی) مورخه 1/10/1347
قمری |
|
|
|
|
ـ آیت الله میرزا حسن غروی
نائینی (اجازه اجتهاد و روائی) مورخه
/4/1352 قمری |
|
|
|
|
ـ آیت الله سید ابوالحسن
اصفهانی (اجازه اجتهاد) مورخه 19/2/1353
قمری |
|
|
|
|
ـ آیت الله سید ابوالحسن
اصفهانی (اجازه اجتهاد و روائی) بدون
تاریخ |
|
|
|
|
ـ آیت الله سید ابوالحسن
اصفهانی (اجازه امور حسبیه) بدون تاریخ |
|
|
|
|
ـ آیت الله سید حسین
طباطبایی بروجردی (اجازه امور حسبیه)
مورخه 15/5/64 |
|
|
|
|
ـ آیت الله آقا ضیاء الدین
عراقی (اجازه اجتهاد) بدون تاریخ |
|
|
|
|
ـ آیت الله سید محمد حسینی
حجت کوه کمری (اجازه اجتهاد و امور حسبیه)
مورخه 15/5/1366 قمری |
|
|
|
|
ـ آیت الله شیخ آقا بزرگ
تهرانی (اجازه اجتهاد و نقل روایت) مورخه
30/2/1380 قمری |
|
|
|
|
ـ آیت الله شیخ محمد صالح
حائری مازندرانی (اجازه روائی) مورخه
3/05/1380 قمری |
|
|
|
|
ـ آیت الله سید محمود
حسینی شاهرودی (اجازه امور حسبیه) مورخه
1/4/1366 قمری |
|
|
|
|
البته قابل توجه آن که
مرحوم دامغانی هم به تعدادی از شاگردان و
خواص و دوستان خود اجازاتی داده اند که می
توان به اجازات فرزندش دکتر احمد مهدوی
دامغانی ، مرحوم سید طاهر شاهچراغی ، شیخ
محمد ترابی ، سید مسیح شاهچراغی و...
اشاره نمود. تعدادی از این اجازات کتبی و
تعدادی به صورت شفاهی بوده است. مرحوم دامغانی از همان
ایام که مشغول تحصیل بود ، تدریس را به
طور همزمان آغاز کرد. خصوصاً بعد از رحلت
استاد قوانین خود مرحوم شهرستانی رسماً به
تدریس قوانین پرداخت و نهایتاً کرسی درس
خارج او از شهرت به سزایی برخوردار بود.
چنان که نقل شده است ایشان 4 دوره اصول
تدریس کرده اند. همچنین شب های پنج شنبه
برای گروهی از طلاب جلسه تفسیر و اخلاق
داشت. حضرت آیت الله خامنه ای رهبر معظم
انقلاب فرمودند: آقای حاج شیخ کاظم
دامغانی در میان عناصر حوزه به فضل اشتهار
داشتند. همچنین آیت الله خامنه ای در
سخنان خود در 19/8/1385 که در جمع مردم
دامغان ایراد فرمودند ضمن تجلیل از ایشان
فرمودند: در مشهد هم مرحوم آیت الله
دامغانی از مدرسان معروف مشهد و شخصیت
برجسته ای در زمان جوانی ما بود. |
|
|
|
|
از آیت الله دامغانی اثر
مکتوب تقریراتی است که در دست فرزندانش
بوده که متاسفانه هیچ اثری از ایشان در
زمینه های فقه و اصول به چاپ نرسیده است و
تنها اثر چاپ شده از او مقدمه ای می باشد
که بر کتاب معارف القرآن یا حجت البالغه
تالیف شیخ عبدالله یزدی مهرجردی نگاشته
است. تاریخ این تقریظ 29 ربیع 1382 قمری
است. |
|
|
|
|
آیت الله دامغانی از سال
1338 تا 1356 خورشیدی که عارضه خونریزی
مغزی منجر به فلج ایشان گردید ، به تدریس
اشتغال داشت و از آن پس به توصیه پزشکان
کمتر در مدارس و اجتماعات حاضر می گردید ،
ولی حلقه تدریس او با حضور برخی از فضلا
در خانه اش تشکیل و تا یک سال به فوتش
ادامه داشت. سرانجام این اسوه زهد و نیک
نفسی و صفای باطن و عاشق خاندان عصمت و
رسالت که رقت عواطف و شدت گریستن بر مصائب
اهل بیت (صلوات الله علیهم اجمعین) شهرتی
ویژه داشت در روز سه شنبه از ماه شعبان
1401 هچری قمری مصادف با تیر ماه 1360
شمسی دار فانی را وداع گفت و بعد از تشییع
با شکوه در دار الزهد آستان قدس رضوی که
از رواق های پایین پای مطهر مرقد حضرت علی
ابن موسی الرضا (ع) است به خاک سپرده شد.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
منبع:
تحقیق تاثیر پذیری علمای دامغان از مکتب
تفکیک خراسان |
|
|
| |
|
(نگارش و
تدوین: سید سعید شاهچراغی) |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
بازگشت |
|
|