|
از
جانب پروردگار جهانیان پیامی آمده است.
خدای متعال به بنده صالح خود ابراهیم (ع)
امر فرموده است تا فرزند دلبندش را در راه
او قربانی کند. پیامبر بزرگ خدا آن هنگام
که این دستور را دریافت می دارد اگرچه از
صمیم قلب به اسماعیل (ع) عشق می ورزد لیکن
ارادت او به خدای عز وجل آنچنان است که در
مقابل فرمان خداوند سبحان بی درنگ سر
تعظیم فرود می آورد و بندگی خدا را بر هر
دوستی مقدم می شمارد ابراهیم (ع) حکم خدا
را به فرزند خویش می گوید و آن یگانه نیز
همچون پدر تابع بی چون و چرای رب جلیل
است. آری بدرستی که خداوند بهتر می
داند که رسالتش را در کدام خاندان به
ودیعه گذارد.
عالم
در هیجان است و همگان چشم انتظار این ذبح
بزرگ. ابراهیم (ع) به قربانگاه می آید و
اسماعیل (ع) نیز شادمان رو به سوی تقدیری
که خداوند برایش مقرر داشته است می گذارد.
تیغ بر گلوی اسماعیل (ع) قرار می گیرد پدر
راضی به رضای خداست اما هر چه ایمان
ابراهیم (ع) چون رعد تیز و بُرّنده است ،
تیغ به امر خدا گلوی اسماعیل (ع) را نمی
بُرد. همان خدایی که امر به ذبح اسماعیل
(ع) فرمود تا آزمونی باشد برای ابراهیم بت
شکن و درس عبرتی باشد برای تاریخ ، این
ذبح عظیم را از خلیل الله پذیرفت و قربانی
دیگری را برای گرامیداشت آن لحظه تاریخ
ساز و تحسین برانگیز به ابراهیم (ع) تقدیم
داشت. عید سعید قربان بر صالحان و نیکان
به ویژه بر ساحت مقدس قطب عالم امکان و
شرف زمان و مکان ، حضرت ولی عصر ارواح
العالمین له الفداء تبریک و تهنیت باد.
|
