|
در عمق چهره اش، دردی
نهفته است. دردی كه وجودش را به آتش می
كشد و از درون می سوزاند اما چهره اش
آرام به نظر می رسد. آنقدر آرام كه فكر
نمی کنی چند لحظه بعد سرفههايش امانش را
می برد و بيهوش بر كف اتاق می افتد و تو
سرگشته، تنها نگاهش می کنی.
او بزرگ مرد ميدان ايثار و
جانبازی است. اكنون نيز صبور و آرام می
گويد: اگر باز هم جنگی شود، آماده مبارزه
ام. او شهید زنده است تا احیاگر راه شهدا
و مجدد
فریاد لبیک یا حسین (ع) یارانش باشد.
وقتی از او درباره خاطرات
دوران جبهه می پرسم، سکوت همه جا را فرا
می گیرد و مانند اینکه در این دنیا حضور
جسمانی ندارد، به نقطه ای خیره می شود. پس از
لحظه ای، سکوت را می شکند و با ذکر نام هر
شهیدی، قطره اشکی از چشمان دردمندش جاری می
شود.
او درس آموخته مکتب عزتبخش
سیدالشهداست و دوستدار وصال شهیدان.
جامانده ای از قافله شاهدان همیشه زنده
تاریخ که چشم انتظار بازگشت قافله سالار
نور اند.
مقام رفیع جانبازی، مدال افتخاریست
که با نام بلند سقای تشنه لب کربلا،
عجین گشته و چه افتخاری والاتر از اینکه
روز جانباز، روز ولادت باسعادت قمر منیر بنی هاشم
و سردار سپاه عاشورای حسینی (ع)، حضرت باب
الحوائج ابالفضل العباس (علیه السلام)
باشد.
روز عزیز و خجسته "جانباز"
بر تمامی جانبازان پرافتخار میهن اسلامی
بویژه فرزندان، همسران، پدران و مادران
این ستارگان تابناک آسمان فرزانگی و چهره
های ماندگار حماسه مقاومت و پایداری،
مبارک باد.
پایگاه
اطلاع رسانی تاریخانه |
