|
شهادت ، سعادت ابدی و شهید
رهرو صادق راه انبیاء (س) است. شهدا در
حیات انسان ها مانند نوری در شب ظلمت ،
راه را به جویندگان حقیقت نشان می دهند و
خفتگان را از خواب غفلت بیدار می سازند.
شهادت ، فریاد مظلومیت
نوع بشر است که برای رها شدن
از اسارت ، مسیر آزادی را با خون
سرخ خویش ترسیم می نماید.
و شهید ، مظلوم است. نه از
این بابت که مرگ را به آغوش می کشد. زیرا
با مرگ پنجه در پنجه شدن و تخت ستم را
لرزاندن ، اوج اقتدار شهیدان است. پس
شهادت مظلومیتی جاری است که از کوچه پس
کوچه های تاریخ ، راهی طولانی را طی کرده
تا پیامی به ما برساند. خبر از ظلم هایی
که انسان ها بر خود و دیگران روا می دارند
و این تکرار هراس انگیز واقعیتی در آیینه
تاریخ است.
شهادت ، هنر مردان خداست و
بس. هنری که شهید مظلوم آیت الله بهشتی
آنرا از مکتب عاشورا آموخته بود و به آنچه
فرا گرفت ، با اعتقاد و ایمانی وصف ناشدنی
عمل کرد.
بهشتی یک ملت بود برای ملت
ما و کسی که روحی به این وسعت دارد ، از
تلخگویی ها و کژاندیشی ها گریزی ندارد. او
مرد لحظه های غیر قابل تکرار تاریخ بود و
اینک ما هستیم که با همه بصیرت و ایمان
خویش مبتلا به امتحانات گوناگون شده ایم.
زنده نگهداشتن نام شهید
بهشتی ، احیای حقیقتی جاوید است که تنها
با مطالعه دقیق و منصفانه تاریخ انقلاب
اسلامی ، می توان ابعاد مختلف آن را ادراک
کرد.
آنچه نباید در گذر زمانه
فراموش کرد ، مظلومیت شهید بهشتی است.
مظلومیتی که نظام اسلامی را در سخت ترین
شرایط حفظ کرد و ضامن بقای انقلاب اسلامی
گشت.
یاد آن چهره تابناک و
ستاره درخشان انقلاب و شاگرد صبور مکتب
امام (ره) ، آیت الله دکتر بهشتی (رض) و
شهدای حزب جمهوری اسلامی ، گرامی و راهشان
پر رهرو باد.
|