|
ما پيش برده
ايم و توانسته
ايم در جهت
هايى كه انقلاب براى ما ترسيم كرده، به
شكل محسوس پيشروى كنيم. اين شوخى است كه
مراكز قدرت سياسى دنيا تصريح كنند كه
ايران به يك قدرت منطقه
يى تبديل شده و اگر فلان كار و
فلان كار را نكنيم، به يك قدرت جهانى
تبديل خواهد شد؟ اين چيز كمى است؟ شما
خيال مىكنيد در دنياى فوق مدرنِ پيشرفته
ى علمى و اين همه ثروت متراكم،
اين چيز كمى است كه يك مجموعه
ى سياسى به نام دين و معنويت و
عدالت و با پشتيبانى مردم به
وجود بيايد و چنين جايگاه و
موقعيتى پيدا كند؟ امروز اين اتفاق افتاده
است. خيمه يى كه
اينجا سرِپاست، ريسمانها و ميخهاى عميقى
كه اين خيمه در سرزمين اسلامى دارد، در
كشورهاى ديگر كوبيده شده است. ما در
ملتهاى گوناگون عمق استراتژيك داريم.
شماها انشاءاللَّه وقتى در عرصه
هاى وسيعتر وارد شويد - به كشورها
مسافرت كنيد، در ميان ملتها حضور پيدا
كنيد - اين را بيشتر احساس مىكنيد. الان
در كشورهاى دنيا، جمهورى اسلامى در دل
ملتهاى مسلمان جا دارد. ما به چيزهايى
عادت كرده ايم.
رؤساى جمهور ايران پا مىشوند به كشورهاى
ديگر مىروند. استقبال مردمى از اين رؤساى
جمهور براى هيچ رئيس
جمهورى از هيچ كشورى در هيچ نقطه
يى غير از كشور خودش متصور نيست؛
اين يك واقعيت است. بنده هم كه زمان رياست
جمهورى به كشورهاى بيگانه سفر مىكردم،
همينطور بود. رئيس
جمهور بعد از من، و رئيس
جمهور بعد از او هم به كشورهاى
مختلف رفتند و ملتها نسبت به آنها اظهار
عشق و علاقه كردند. اين، هنر اين رئيس
جمهور نيست؛ هنر اين حركت عظيم
است؛ هنر اين موج
آفرينى است؛ هنر هويت شماست؛ هويت نظام
جمهورى اسلامى؛ اين شأن ماست. ما مىتوانيم
پايه هاى غلطى را
كه قدرت اقتصادى متمركزِ متراكمِ دستگاههاى
شيطانى براى خودشان به
وجود آورده
اند، به چالش بكشيم. در دنيا جنگ راه مىاندازند،
قحطى به وجود مىآورند
و بحران ايجاد مىكنند. يك سرمايه
دار ناگهان در چندين كشور بحران
مالى به وجود مىآورد.
يادتان هست چهار، پنج سال قبل يك سرمايه
دار يهودى و امريكايىِ ساكن اروپا
با اسم مشخص و شناخته شده توانست مالزى و
اندونزى و فيليپين و تايلند را ورشكست كند؟
قدرت پول را ببينيد. بنابراين قدرتهاى
اقتصادى مىتوانند بحران ايجاد كنند.
بحران آفرينى،
جنگ آفرينى و
ايجاد نظامهاى خشن و قسىالقلب - مثل
اسرائيل - كار اينهاست. بايد اينها را به
چالش كشيد. كى مىتواند؟ يك هويت جمعىِ
بين المللىِ زنده
ى خسته
نشو، متكى به ايمان قلبى و دينى؛ اين است
كه نمىگذارد انسان خسته شود. هر چيز
ديگرى قابل خسته شدن است، جز ايمان با
طراوت دينى. اين مىتواند آن قدرتها را به
چالش بكشد و تعديل كند و در نهايت آنها را
از بين ببرد. انشاءاللَّه در حكومت عدل
مهدوى (سلام اللَّه
عليه) و (عجّل
اللَّه
تعالى فرجه الشريف) اين كارها انجام مىگيرد؛
منتها ما هم مىتوانيم مقدماتش را انجام
دهيم؛ اگر همت و اراده و ايستادگى و تدبير
داشته باشيم. اين كارها، هم ايستادگى و
شجاعت و قدرت مىخواهد؛ هم تدبير و عقل مىخواهد.
اينها كارهايى كه دم
دستى باشد و بشود همينطورى تمامش
كرد، نيست؛ اما شدنى است و تا الان هم شده
است. نظام جمهورى اسلامى كه امروز برايش
مسأله ى هسته يى حل شده است - و البته
اين فقط يك مثال است؛ بارها من اين را
گفته ام - همان
نظامى است كه روز اوّلى كه به
وجود آمد، مستكبران عالم نه تصور
مىكردند و نه اگر تصور مىكردند، يك موى
تنشان راضى بود كه اين كشور بتواند در
زمينه هاى علمى پيشرفت كند. يكى از شما
جوانها الان بيان كردند كه در اوايل
انقلاب ما در دانشگاهها مشكل استاد
داشتيم، مشكل پزشك داشتيم، مشكل متخصص
داشتيم؛ اما امروز كشور از لحاظ علمى
پيشرفته است. البته ما نبايد همت خود را
كم كنيم. مقدارى كه پيش آمده، نسبت به
آنچه بايد پيش مىآمد، و نسبت به توانايى
ما خيلى كم است.
چند روز پيش، اينجا جلسه
ى اساتيد بود. چندين نفر از اساتيد
بخشها و رشته
هاى مختلف همان چيزى را تأكيد مىكردند كه
هميشه اعتقاد راسخ قلبى من هم بوده كه
استعداد و ظرفيت و توانايى نظام جمهورى
اسلامى بيش از اينهاست. ما مىتوانيم؛
جايگاه ما اين است. امروز اگر مىبينيد
عليه ما تلاش مىكنند، كار مىكنند، توطئه
مىكنند و حمله مىكنند، بهخاطر اين
جايگاه است. اين، پاسخ سؤال اول.
سؤال دوم؛ چگونه مىتوانيم
در اين چالش موفق شويم؟ اين چيزى است كه
به شما جوانها خيلى ارتباط پيدا مىكند.
قدرتهايى كه در بخشهاى مختلف بايد بهوجود
بياوريم، در درجهى اول قدرت علمى است.
دانشگاهها در اين زمينه مسؤوليت دارند.
يكى از آقايان اينجا گفتند كه بياييم
پيمان خلع سلاح را به جاى پيمان عدم اشاعه
ى سلاحهاى هسته
يى - كه ان.پى.تى است - در دنيا
مطرح كنيم. اين ايده
ى بسيار خوب و جالبى است، گفتنش هم
خيلى آسان است؛ اما يك پيمان بين
المللى با گفتن ميان چند نفر كه
تشكيل نمىشود؛ يك نيروى پشتيبانى مىخواهد
تا اين را به صورت يك پيمان بين
المللى دربياورد. امريكا و شوروى
سابق - دو قدرت درجه
ى يك آن روز - نشستند راجع به خلع
سلاح با همديگر توافق كردند؛ اما چون
اراده ى عمل نبود،
نشد. كى مىتواند پيمانى را به عنوان
پيمان خلع سلاح مطرح كند، در وسط بگذارد و
كشورهاى دنيا را موظف كند به اين پيمان
پايبند باشند؟ - البته نه موظفِ حتماً به
زور سلاح، بلكه به زور سياست، به زور
گفتمان مسلط فرهنگى، به زور تغليب هويت و
شخصيت ملى - يك كشور قدرتمند.
قدرت پيدا كنيد. اگر ايران
اسلامى بتواند در زمينه
ى علمى سخن خودش را در حد سخنان
اول دنيا دربياورد، كار شدنى است؛ چون علم،
ثروت هم ايجاد مىكند، قدرت نظامى هم
ايجاد مىكند، اعتماد به نفس هم ايجاد مىكند.
من بارها گفته
ام، باز هم مىگويم و باز هم بارها تأكيد
خواهم كرد كه پايه و زيربناى اقتدار آينده
ى شما ملت عزيز در قدرت علمى است.
دانشگاهها را بايد جدى
گرفت؛ هم شما دانشجوها، هم اساتيد. بدانيد
نقشه هايى وجود
دارد براى اينكه دانشگاههاى ما را از
كار بيندازند. شما غصه مىخوريد كه بودجه
ى مراكز تحقيق را دير مىدهند؛
خيلى خوب، اين را مىشود جبران كرد؛ مىشود
دنبال كرد. كسانى تلاش و توطئه مىكنند تا
اصلاً درِ كلاسهاى درس و كارگاههاى تحقيق
را ببندند و دانشجو را به علم و فراگيرى
بىرغبت كنند. با اين توطئه بايد مبارزه
كرد. اين مبارزه، هم به عهده
ى دولت و مسؤولان است، هم به عهده
ى شما تشكلهاست، هم به عهده
ى عناصر صاحب نفوذ و صاحب اقتدار
است.
پروردگارا! دلهاى ما را در
اين ماه رمضان با خودت آشناتر و نزديكتر
بفرما. پروردگارا! نورانيتى كه بر دل
جوانان افاضه كردى و جوان را آميخته
ى با شفافيت و معنويت كردى، هميشه
براى جوانان عزيز كشور اسلامى ما حفظ كن.
پروردگارا! دعاهاى جوانهاى ما را مستجاب
كن؛ خواسته هاى
آنها را برآورده كن. پروردگارا! پيوند بين
جوانهاى دانشجوى خوب ما و جوانهاى ديگر
كشورها را - كه صحبت يكى از دوستان بود و
من در قالب دعا مىخواهم اين را تأييد كنم
- روزبه روز
بيشتر كن. والسلام علیکم
و رحمت الله |