مرحوم حاج باقر بنائیان؛ گنجینه ای از خاطرات / نویسنده: سید سعید شاهچراغی

کم کم به پایان ماه محرم الحرام نزدیک می شدیم و لباس مشکی خود را در عزای حضرت سید الساجدین (ع) بر تن داشتیم که دست اجل یکی از فرهنگیان خدوم خود را که سالهای سال کسوت خادمین حضرت ابوالفضل (ع) را بر تن داشت، را از ما گرفت و خبر در این کهن شهر پیچید که «حاج باقر بنائیان» دار فانی را وداع گفت و هر کسی که او را می شناخت در این مصیبت متأثر می گردید.
مرحوم حاج باقر بنائیان را از سالهای بسیار دور می شتاختم، سالهای بسیار دوری که پدر بزرگوارم مرحوم حجت الاسلام حاج سید مسیح شاهچراغی (ره) را در جلسات هیئت امنای حسینیه حضرت ابوالفضل (ع) همراهی می کردم تا وقتی که از حضور او در بیشتر برنامه های مذهبی شهر بهره می بردم و در این سالهای اخیر که افتخار همراهی مرحوم بنائیان را در هیئت مدیره خانه سالمندان حضرت قمر بنی هاشم (ع) دامغان داشتم؛ و من به فهم قاصر خود در این مرد خدا چند خصوصیت را دیدم که به اختصار بدان اشاره خواهم کرد:

1. مرحوم بنائیان به عالمان روحانی باور داشت و این باور را مدیون عالمانی می دانست که با آنان در این شهر حشر و نشر داشت و وی همیشه زندگی عالمان دامغانی را الگوی خود می دانست.
2. مرحوم بنائیان سالهای سال را به سلامت در دین گذراند، چه در دورانی که معلمی ساده در مدارس روستایی دامغان بود و چه سالهایی که به عنوان معتمد مردم در این شهر قدم می زد، و به یقین می توان ادعا نمود که ذره ای از مسیر خدا شناسی و خدا ترسی خارج نشد و سعی می کرد به دانسته های خود از دین و دیانت که بدانها باور داشت، عمل کند.
3. مرحوم بنائیان تقیّد خاصی به مطالعه و کتاب خواندن داشت و همواره اگر به نکته ای اشاره می کرد آن را مستند به منبع و مأخذی نقل می نمود.
4. مرحوم بنائیان گنجینه ای از خاطرات بود. از قدیم الایام به واسطه معاشرتش با روحانیون بزرگ شهر و نشستن پای منبر بزرگانی که در این شهر حضور داشتند و یا مهمان این شهر بودند، خاطراتی فراوان داشت او امین عالمان دیار خود بود و از شخصیت هایی چون آیات عظام سید میرزا آقا ترابی، شیخ میرزا آقا عالمی، شیخ محمد رضا خدایی، کربلایی سید طاهر شاهچراغی و .... ناگفته های زیادی داشت که تعدادی از آنها را در لابلای اوراق نشریه نگاه جوان که به همت نوه فرهیخته ایشان آقای شهاب الدین بنائیان منتشر می گردید، دیده شده است. اما این خاطرات اندکی از آن بسیار بود، خاطراتی ناب و به قول معروف دست اول که دانستن آنها به تکمیل نگارش تراجم علمای این دیار کمک بسیار می نمود ولی صد حیف که از آن خاطرات محروم شده ایم.
در خاتمه این نوشتار کوتاه به روح بلند این مرد خدا درود می فرستیم و یقین داریم که اجر خدمتگذاری هایش در حسینیه حضرت ابوالفضل (ع) و گریه بر مصائب خاندان عصمت و طهارت را از دستان با کرامت اهل بیت (ع) دریافت خواهند و امید دارم خداوند توفیق دهد که در راه چنین بزرگانی گام برداریم که نبودنشان را در بدنه دیانت این شهر به وضوح حس می توان کرد. روحش شاد.

منبع: هفته نامه کویر مورخ سه شنبه 4 آذرماه 1393

نویسنده: سید سعید شاهچراغی

 

بازگشت

 

copy right © 2008-2010 Tarikhaneh.com all right reserved. all graphics copy right by Tarikhaneh