آشنایی با زندگی نامه شیخ محمد باقر آذری

مرحوم محمد باقر آذری فرزند محمد جعفر متولد 1252 قمری برابر با 1219 شمسی می باشد. چندی در نزد علمای بزرگ به درس مشغول بود و در زی اهل علم درآمد اما تا به آخر از طریق کشاورزی روزگار خود را می گذراند. در شعر مهارتی زیاد داشت و دارای دیوان بزرگی در مدایح و مراثی اهل بیت (ع) بوده که امروزه از آن خبری نیست و اندکی از اشعار او را می توان در مجموعه ها و دفاتر مداحان این سامان دید.

مرحوم طاهریا نیز در تذکره شعرای دامغان صفحاتی را به اشعار آذری دامغانی اختصاص داده است. همچنین تعدادی از مدایح و مراثی بلند او را می تان در مجموعه جّنگ ملا فتح الله دامغانی که نسخه زیراکسی آن در کتابخانه حسینیه حضرت ابوالفضل (ع) موجود است، مشاهده کرد. این جنگ به همت خیر الحاج حاج محمد حسن بصیری فرزند حجت الاسلام حاج شیخ علی اصغر بصیری که خود از مداحان قدیمی دامغان است، کپی تهیه شده و در کتابخانه قرار داده شده است.

وی در شعر «آذری» تخلص می نمود. مرحوم شیخ علی آذری فرزند ایشان است. مرحوم محمد باقر آذری پس از 75 سال زندگی در سال 1327 قمری درگذشت و در امامزادگان محمد و جعفر (علیهما السلام) دامغان مدفون گردید. آذری در شعری ضمن بی اعتنایی به دنیای فانی همگان را متوجه آخرت باقی می نماید و می گوید:


چو مردن هست حاصل، چه سریر تاج ناپلئون

ندارد سود خاک هند و ملک روس و ایرانش

همه اهل بیان جام فنا نوشیده، پوشیده

دو چشم از سیر خورشید و قمر حتی از کیوانش

وفائی کو؟ وصال اندر کجا؟ یغما به خاک اندر

چه شد جیحون به ملک یزد و جودی در خراسانش

تو را هم «آذری» پیمانه شد لبریز و مجلس طی

مگر روح القدس بخشد خرد را دین و ایمانش


وی همچنین در نصیحتی به مخاطبانش چنین سروده است:

شاد داری دل خود چند به دستار و عبا

تا به کی خاطرات از صدر محافل به سرور

متکی چند به این صوم و صلات بی مغز

مفتخر چند به عادات عبادت قشور

من گرفتم ز ازل وقف تو شد نعمت دهر

تا ابد بودی و خوردی همه را لحم طیور

عاقبت راست به بالای تو آرند کفن

سرگذاری بر سر خشت لحد در دل گور

 

گردآورنده: سید سعید شاهچراغی

 

بازگشت

 

copy right © 2008-2018 Tarikhaneh.com all right reserved. all graphics copy right by Tarikhaneh